Baie gelowiges wil nie glo dat hulle swaarkry of lyding sal beleef nie, maar die Skrif se boodskap aan ons is baie anders.

As ons vandag na die Christelike omgewing kyk, sien ons baie kerke wat groot dinge vir God doen – mense vind Christus en word gedoop, gebedsbyeenkomste bring God se seëninge neer en ‘n gees van liefde oorheers die atmosfeer. Die Gees van Christus is in daardie kerke en opgewondenheid is in die lug.

Maar ons kan ook kerke sien wat Jesus Christus waarskynlik ‘n slegte naam gee. Hulle is lou en bring oneer aan die Here vanweë hul optrede en gesindhede. Die onvermydelike tekens dat God se Gees in beheer is, is afwesig; trouens, ‘n dodelike geestelike koue vul die lug.

Elke ware gelowige van Jesus Christus sê hy wil die wil van God doen, maar die meeste Christene dink aan God se wil as iets wat op hulle afgedwing word – iets onsmaaklik en moeilik wat hulle gedwing word om te doen. Hulle dink God eis dat hulle toegee aan ‘n moeilike stel reëls en voorwaardes: “Doen dit op my manier, of jy is op jou eie!” Hoe verkeerd is hulle tog.

“En net so kom ook die Gees ons swakhede te hulp, want ons weet nie reg wat ons moet bid nie, maar die Gees self tree vir ons in met onuitspreeklike sugting” (Romeine 8:26).