Lucas 15 is genoemd: "Het evangelie van de verschoppelingen". Eeuwenlang is dit hoofdstuk beschouwd als Gods Woord voor diegenen die zijn gevallen. Het is een boodschap voor allen die van Christus zijn afgedwaald, die eens waren gevonden, maar nu verloren zijn, die misschien gebonden zijn door een zonde waarmee ze zijn behept.

Wat is precies een verschoppeling? In Lucas 15 zijn de verschoppelingen zij die verworpen zijn door de maatschappij en door de kerk. Ook zijn het zij die zich verworpen voelen door God vanwege een morele fout.

De Heer heerst over de hele schepping met majesteit en kracht. Zijn wetten beheersen het hele universum – de gehele natuur, elk land en alle bezigheden van mensen. Hij heerst over de zeeën, de planeten, de hemellichamen en al hun bewegingen. De bijbel vertelt ons:

Als je een christen bent die God zoekt met je hele hart, dan ben je een mikpunt.

Deze boodschap is voor gelovigen die door een tijd gaan van zware beproeving. Ik spreek tegen hen die door zware beproevingen gaan en geestelijk uitgeput zijn, fysiek en geestelijk. We leven in een tijd van grote stress, waarin beproevingen plotseling tot ons kunnen komen en ons overweldigen, vermoeid doen worden en in verwarring brengen.

"Maar de dag des Heren zal komen als een dief. Op die dag zullen de hemelen met gedruis voorbijgaan en de elementen door vuur vergaan, en de aarde en de werken daarop zullen gevonden worden.
Daar al deze dingen aldus vergaan, hoedanig behoort gij dan te zijn in heilige wandel en godsvrucht, vol verwachting u spoedende naar de komst van de dag Gods, ter wille waarvan de hemelen brandende zullen vergaan en de elementen in vuur zullen wegsmelten.

In New York City kun je kerk na kerk bezoeken, van statige kathedralen tot kleine bijeenkomsten, maar je zult zelden een woord gepredikt horen over berouw. Hetzelfde is waar van vele evangelische kerken in Amerika en wereldwijd. Je kunt bijeenkomst na bijeenkomst bezoeken, maand na maand, en nooit iets horen over berouw.

"Terwijl zij zeggen: het is (alles) vrede en rust, overkomt hun, als de weeën een zwangere vrouw, een plotseling verderf, en zij zullen geenszins ontkomen. Maar gij, broeders, zijt niet in de duisternis, zodat die dag u als een dief overvallen zou" (1 Thess.5:3-4). Op dit ogenblik is de wereld zó in opschudding dat de mensen vragen: "Zien we nu het einde van de geschiedenis komen? Zou het kunnen dat we vlak voor een nucleaire holocaust staan? Is de wereld helemaal uit controle geraakt?"

Jezus vertelde zijn discipelen: "Vrede laat Ik u, mijn vrede geef Ik u" (Joh.14:27). Deze woorden moeten de discipelen verbaasd hebben. In hun ogen was het een ongelooflijke belofte: de vrede van Christus zou hún vrede worden.

Deze twaalf mannen hadden zich uitermate verbaasd over de vrede die zij bij Jezus zagen tijdens de drie voorbije jaren. Hun Meester was nooit bang. Hij was altijd kalm, en nooit in paniek in alle omstandigheden.

Ik heb een boodschap voor je: Wat kunnen Gods mensen doen in tijden van dreigend oordeel om het hart van de Heer te bewegen? We zien rampen gebeuren in de natuur op zo’n grote schaal als nooit tevoren: getijde golven, orkanen, branden, overstromingen, droogtes. Ik denk aan de wereldschokkende verwoesting die werd veroorzaakt door de tsunami, de orkaan Katrina, en ook aan aardbevingen in India en Pakistan.