WE ZIJN TE GEBONDEN AAN DEZE WERELD

Is het u wel eens opgevallen dat er vandaag de dag weinig gesproken wordt over de hemel of over het achterlaten van deze oude wereld? In plaats daarvan worden we gebombardeerd met boodschappen over hoe we ons geloof moeten aanwenden om meer dingen te vergaren. "De volgende opwekking" zei een zeer bekende predikant ooit eens, "zal een financiele opwekking zijn. God gaat een financiele zegen over alle gelovigen heenstorten".

Elke boodschap die over de dood gaat verontrust ons. We proberen er zelfs niet aan te denken, en stellen dat diegene die er over praten morbide zijn. Zo nu en dan spreken we er over hoe het in de hemel zou zijn, maar het grootste gedeelte van de tijd is de dood een taboe.

Wat een onvolgroeid concept van God's eeuwige doeleinden! Het is geen wonder dat veel christenen bang zijn bij de gedachte aan de dood. De waarheid is dat we nog ver weg zijn van de oproep van Christus om deze wereld en al haar verwikkelingen achter ons te laten. Hij roept ons om te komen en te sterven - te sterven zonder dat we gedenktekens van onszelf oprichten. Te sterven zonder dat we ons zorgen maken over hoe we herinnert zullen worden. De Heere Jezus liet geen autobiografie achter, geen groot hoofdkantoor, geen universiteit of bijbelschool. Hij liet niets achter ter nagedachtenis aan Hem behalve dan het brood en de wijn.

Hoe anders waren de eerste christenen. Paulus sprak veel over de dood, sterker nog de opstanding uit de dood wordt in het nieuwe testament onze gezegende hoop genoemd. Maar vandaag de dag wordt de dood beschouwd als een indringer die ons van het goede leven waar we zo aan gewend geraakt zijn afsnijd. We zijn zo gebonden aan onze levens met al haar materiele zaken dat we zijn vastgelopen. We kunnen niet langer de gedachte verdragen om onze mooie huizen te verlaten, onze geliefde dingen, onze charmante geliefden. Het lijkt alsof we denken "Om nu te moeten sterven zou een te groot verlies zijn. Ik hou van de Heer - maar ik heb nog tijd nodig om te genieten van mijn onroerend goed, ik ben pas getrouwd en ik moet mijn kracht en kunnen nog bewijzen. Ik heb meer tijd nodig".

Wat is de grootste openbaring van geloof, en hoe wordt deze uitgeoefend? U zult dit vinden in Hebreeën: "In (dat) geloof zijn deze allen gestorven ... en zij hebben beleden, dat zij vreemdelingen en bijwoners waren op aarde ... maar nu verlangen zij naar een beter, dat is een hemels, vaderland. Daarom schaamt God Zich voor hen niet hun God te heten, want Hij had hun een stad bereid" (Hebreeën 11:13 en 16).