World Challenge Pulpit Series Newsletters

Die Mens se donkerste uur, is God se geleentheid om sy Krag te openbaar.

timothy_whalin — Tue, 09 Mar 2010 12:35:04 -0600

In Johannes 2 sien ons dat Jesus en sy dissipels na ‘n bruilof in Kana genooi is. Klaarblyklik was Jesus se familie ook genooi, want sy moeder was ook daar. Maria het vir Hom kom sê: “Die gasheer se wyn is op.”

Jesus se reaksie teenoor sy moeder was snaaks. Hy het vir haar gesê: “My uur het nog nie gekom nie.”

Wat was hierdie uur waarna Jesus verwys? Hy het nie van die oomblik van duisternis, wat Hom drie jaar later sou oorval, gepraat nie. Met sy kruisiging het Jesus gesê: “My uur het gekom.”

Maar hier by Kana praat Hy van ‘n ander uur. Christus se bediening het pas begin. Dit is waarna Hy verwys as Hy vir sy moeder se dat sy uur nog nie gekom het nie. Maar kort daarna werk Hy tog ‘n wonder, Hy verander ses groot houers water in wyn.

Laat ek nou vra: Het jy ooit gewonder waarom Christus gewag het voordat Hy hierdie wonder gedoen het? Hy het gewag tot elke bottel droog was, elke glas leeg, tot selfs die gasheer geen raad meer geweet het nie.

Ek sê vir u, Jesus het doelgerig gewag tot elke menslike hulpbron misluk het. Hy het gewag totdat niks meer kon help nie, behalwe ‘n wonderwerk. Dit is wanneer God se uur kom.

Ek dink Jesus het vir sy dissipels en vir die kerk wat sou kom, ‘n geïllustreerde preek gegee. Ons Heer het nooit iets gedoen, of ‘n woorde gesê wat nie ewigheidswaarde gehad het nie. Elke ding wat in die Skrif opgeteken is oor Hom verwys na die onbeweegbare aard van die werk van God. Daar is ‘n goddelike lering wat vir ons bedoel is, in hierdie gebeurtenis by Kana.

Jesus se uur het iets te doen met wat by die fees gebeur het. Dit is dat sy uur kom as daar geen wyn in ons bottels is nie. As ons geen uitweg meer sien nie en geen menslike pogings iets vermag nie – dan kan slegs ‘n wonderwerk ons probleem oplos.

Ons kry hierdie beginsel reg deur die Bybel: In die mens se donkerste uur bewys God sy mag. As ons aan die einde van onsself kom, het God alreeds ‘n magtige verlossing vir ons gereed gemaak.

Die Skrif gee vir ons oorvloedige voorbeelde van hierdie beginsel. Ons kry twee sulke voorbeelde in Rigters. Hierdie boek beskryf sommige van die donkerste tye in die geskiedenis van die volk Israel.

Rigters 6 beskryf Israel in ‘n tyd van uiterste armoede. Jaar na jaar is die volk geteister tot armoede deur ‘n plunderende buurvolk. As die wrede Midianiete gekom het, het God se volk die rante ingevlug en in grotte weggekruip. Intussen het die vyand hulle oeste en vee gesteel en alles afgebreek wat hulle gebou het. Hulle het Israel totaal sonder lewensmiddele agtergelaat.

Wat ‘n donker tyd! Hierdie verarmings proses het jaar na jaar voortgegaan. Dit simboliseer geestelike dood. Hulle het uitgeroep: “O, Here, as God vir ons is, waarom gebeur dit? Wat het van sy wonderwerke geword?” (Rigters 6:13)

Juis in hierdie donker uur bewys God sy krag ter wille van sy volk. Werklik die Here stuur verlossing deur die armste man van die armste familie, in die armste stam van Israel: Gideon.

Jy ken waarskynlik die res van die storie. God stuur ‘n engel na Gideon. Saam met 300 man, net met trompette en fakkels, breek hulle die mag van die Midianiete. Israel is wonderbaarlik verlos!

Hulle uur van duisternis word die uur van God se krag.

Rigters 4:2 sê vir ons: “Die Here het hulle oorgegee in die mag van koning Jabin wat in Kanaan geregeer het.” As gevolg van aggressiewe sonde, val Israel in diep duisternis, vir twintig jaar lank. Gedurende daardie tyd word God se volk vreeslik verdruk. Tog, word juis daardie donker uur vir hulle, God se uur om sy mag ten toon te stel.

Toe Israel alle hoop verloor het, het God ‘n profetes, Debora, opgerig. Hierdie vrou het dadelik deur hierdie donker uur gesien. Elkeen in Israel het gehuil van angs, behalwe hierdie godvresende vrou. Die Skrif sê sy “het onder die palmboom …in die Efraim berge gewoon.” (Rigters 4:5) waar sy opelug dienste gehou het om die mense te bemoedig.

Debora sê vir Barak: “Trek op, want vandag gee die Here vir Sisera in jou mag oor. Die Here gaan voor jou uit.” Barak het toe van Taborberg af afgegaan, en die tien duisend man het hom gevolg…… en hulle het al hoe meer die oorhand oor hom (Sisera) gekry totdat hulle hom vernietig het. (Rigters 4:14,24.)

Debora het geweier om deur die duisternis oorweldig te word. Sy het geweet dat God nooit deur die donkerte van die tyd verras word nie. So het sy geloof in haar mense ingepraat; sy het die donkeruur in die geskiedenis gesien as die uur van God se openbaring van sy verlossingskrag.

In 2 Kronieke 20:2-3 lees ons van ‘n angswekkende boodskap wat Josafat ontvang: Josafat het berig gekry:” ‘n Groot menigte van oorkant die Dooie See, van Edom af, het teen u opgetrek,” Josafat was bang en het by die Here hulp gesoek.”

Vreesbevange het Juda se koning ‘n groot biduur byeengeroep. “Uit al die stede van Juda het hulle gekom. Om die Here se hulp te vra. (2 Kronieke 20: 4) Josafat het gebid: “Here ons weet nie wat om te doen nie, maar ons oë is op U.”

Dit is miskien die donkerste oomblik vir Juda. Hulle het vernietiging in die oë gestaar, met geen manier om die vyand te stop nie. Wat was God se antwoord aan sy volk in daardie uur? “Luister… Moenie vrees nie, moenie bang wees vir hierdie groot menigte nie, want hierdie oorlog is nie ‘n saak vir julle nie, maar vir God.” (2 Kronieke 20:15)

Toe die mense dit hoor, het iets in hulle gebeur. Hulle het ‘n woord van God gehoor. In hulle uur van grootste donkerte, het geloof in hulle harte ontvlam, --- en hulle het God geloof.

Die Gees van die Here het in hulle midde verskyn. Soos die mense se lofgesange hemelwaarts gestyg het, het God ‘n sterk engel gestuur om die vyand te omsingel. Een engel van God het daardie hele leermag uitgewis!

In ‘n enkele oomblik was die oorwinning hulle s’n. Wat soos die donkerste uur van God se volk gelyk het, het vir hulle God se uur van verlossing geword.

Jesaja profeteer: “Daar is donkerte oor die aarde, duisternis oor die nasies, maar oor jou gee die Here lig, oor jou verskyn sy magtige teenwoordigheid. Nasies kom na jou lig toe en konings na die glans toe van die nuwe dag wat oor jou aangebreek het. (Jesaja 60:2-3)

Hierdie profesie praat van die laaste dae. Die tyd begin met die lig – Jesus Christus die Heer – wat in groot duisternis kom. Jesaja het gepraat van ‘n wydverspreide uitstraling van die glorie van Christus in die duisternis Menigtes in die hele heidense wereld sal tot die lig kom.

Dink daaraan: Daar was geen donkerder tyd in die geskiedenis, as tydens Jesus se geboorte nie. Seksuele perversie, dronkenskap en vraatsug was aan die orde van die dag. Boeke is geskryf oor die gruwelike sondes wat die Romeinse Ryk tot ‘n val gebring het. Die hele bekende wêreld was in duisternis gehul.

‘n Vreeslike donkerte het in hierdie tyd oor Israel geval. Skynheiligheid was aan die orde van die dag. Priesters het weduwee’s van hulle huise beroof, en die ongeletterdes het hulle geestelike leiers verag. Eenvoudig gestel: die blindes het die blindes gelei.

Dit was in hierdie digte duisternis wat Jesus soos ‘n skynende lig gekom het. On sweet dat sedert daardie glorieryke dag, het menigtes tot die lig gekom.

Jy mag sê: ˝Maar kyk bietjie rond. Duisternis bedek nog die aarde.” Ja, in my oë is hierdie nog die donkerste tyd wat die aarde getref het. Die duisternis wat oor alle nasies en volke heers kan gevoel word. Kern-bedreiging, menseslagting, wydverspreide sekshandel – dit gryp ‘n mens se hart aan. Kan daar groter duisternis wees as wat tans oor die wêreld hang?

Tog, is Jesus nog die lig van die wêreld. En hoe groter die duisternis hoe groter die lig! As Jesaja hierdie duisternis voorsien, roep hy uit soos Debora: ”Kom, Jerusalem laat skyn jou lig! Vir jou het die lig gekom, die magtige teenwoordigheid van die Here het vir jou lig gebring.”(Jesaja 60:1)

Weer ‘n keer, in die wêreld se donkerste uur gaan die Here sy mag openbaar. En ek glo dit sal gebeur deur ‘n beduidende insameling van verlore siele in die tyd vorentoe. Laat ek vir jou drie redes gee waarom ek so dink.

Romeine 8:16 “Hierdie Gees getuig saam met ons gees dat ons kinders van God is.” (Hebreërs 2:4). “Daarby het God ook saam getuig deur tekens en wonders en ook deur allerhande kragtige dade en gawes van die Heilige Gees, soos Hy dit toebedeel het, volgens sy wil.” (Hebreërs 10:15).

Ook die Heilige Gees is getuie daarvan. Eers sê Hy: Dit is die verbond wat ek met hulle na daardie dae sal sluit, sê die Here.Ek sal hulle my wette in die hart gee, in hulle verstand sal Ek dit skryf.”
Jy mag vra: Waarvan dra die Heilige Gees kennis? (Hebreers 10:16). Eenvoudig gestel die Heilige Gees dra kennis van ‘n uitstorting van genade op hierdie geslag van die laaste dae.

“Die Gees is die getuie daarvan en die Gees is die waarheid… wie in die Seun van God glo, besit die getuienis in sy hart” (1 Johannes 5:6,10). Die Heilige Gees dra kennis van al God se werk om ons voor te berei vir wat Hy gaan doen. Op die oomblik is daar ‘n beweging in die kerk wat vir ons wys dat ‘n goddelike beweging van die Heilige Gees gaan kom. Uit hierdie duisternis, gaan die Heilige Gees Christus oplig en menigtes na Hom toe trek.

Ons ervaar ook ‘n tyd van duisternis in die kerk. Sommige denominasies keur eenslagtige huwelike goed en ‘n hele geslag jongmense draai van God af weg. Tog is daar in hierdie donker uur ‘n opwekking van die wat gesoek en gevind word. As jy in die Gees wandel, sal jy ook hoor wat ek hoor. Dit is: Die uur van die mens se donkerheid, is die uur van die uitstorting van die Heilige Gees. Dit was altyd so en dit sal weer so wees.

In hierdie uur van slegte nuus, bring die Heilige Gees goeie nuus: “Ek het die beste wyn vir laaste gehou!”

Op hierdie oomblik herlewe bidure in die kerke in New York.Wie kon glo dat dit in “Sin City” (stad van sonde) sou gebeur? Verlede maand het meer as 50,000 gelowiges in Time Square bymekaar gekom om te bid. En christelike konverensies oor die wereld verander in onvoorbereide bidure.

As die Gees beweeg – as sondaars na Christus kom, as die Gees getuig dat dit nou tyd is om te bid, as God ‘n belofte maak – kan jy nie net terugsit en se:”God het dit beloof. Ek gaan dit net in die geloof aanneem. Ek gaan net sit en wag tot Hy dit doen nie. Nee! As die Gees beweeg is dit tyd om op te volg met vuur en geloof.

Toe Daniel Jeremia se profesie gelees het, het hy uitgereken dat Israel se sewentig jaar van ballingskap verby was. Hy het besef dat Israel binnekort vrygestel gaan word van Babilon. God se volk gaan vry word!

Wat het Daniel gedoen? Het hy vir God gewag om iets te doen en alles net in die geloof aanvaar? Nee! Daniel het gese:” Daarom het ek my na die Here God gewend in gebed en smeking:ek het gevas, rouklere aangetrek en as oor my kop gegooi.” (Daniel 9:3) Natuurlik het hy met volgehoue geloof gebid.

Dit is wat die Heilige Gees doen voor elke groot beweging van die Here: Hy roep ons op tot gebed. En elke groot beweging wat volg word gedra deur gebed.

In Judas se laaste brief lees ons dat die geslag van die laaste dae oorgegee is aan ontug en sensualiteit. Dit is ‘n tyd dat God se volk kla en murmureer. Judas profeteer daaroor: “Kyk, die Here kom met sy duisende heilige engele en Hy sal oor almal oordeel (Judas 14-15).

Hoe moet God se volk hiervoor voorberei? Volgens Judas. “Julle, geliefdes, moet egter voortgaan om julle lewe te bou op julle allerheiligste geloof. Bid altyd deur die krag van die Heilige Gees.”(vers 20) In die donkerste uur moet God se volk altyd waak enbid.

Wyn in die Bybel simboliseer blydskap en vreugde. “Wyn om mense se harte bly te maak” (Psalm 104:15). In die Nuwe Testament is “nuwe wyn” ‘n heenwyse na die Heilige Gees.

Ja, as ek vandag na die kerk kyk, sien ek wynglase wat leeg is. Hoekom? Soos byna elke Bybelse profeet gesê het: “Sonde neem blydskap en vreugde weg.”

Nou het ek ‘n woord vir elke moeder, vader en grootouer wat lank bid vir ‘n verlore jongmens: Hou vol, Jesus kyk en wag. Sy uur vir jou kind is naby!

Die feit is dat jou kind miskien nog van die wyn van die wêreld drink. Hulle kan nie hulle rug op ou vriende draai nie. Hulle koester nog ‘n wrok en voel gekrenk oor die behandeling van ‘n kerk, en volgehoue twyfel. Maar die houer wat daardie ou wyn bevat gaan leeg raak. Hulle vriende gaan hulle teleurstel en ‘n leegheid gaan hulle oorval.

As daardie oomblik aanbreek – as al hulle pogings gefaal het - sal jy God se uur van krag sien. Slegs ‘n wonderwerk van sy genade kan ware verlossing bring. Hou aan bid. God sal woord hou!

Maria, die moeder van Jesus, gee vir ons die antwoord: By Kana sê sy vir die dissipels: “Doen wat Hy vir julle se.” Geliefde, die Here sal vir jou sê wat om te doen. Hy is die nuwe wyn, die bron van alle blydskap en vreugde. En Hy sal vir jou sê wat Hy wil hê wat jy moet doen. Lees sy Woord en doen dit.

Jesus het vir ons gesê om te werk terwyl dit dag is. Hoekom? Want “die nag kom wanneer niemand kan werk nie. (Johannes 9:4)

In Openbaring 7, beskryf Johannes ‘n menigte wat voor God se troon gestaan het. ’n Menigte so groot dat niemand dit kon tel nie. Hierdie menigte is verteenwoordigend van mense van alle rasse en tale, geklee in wit klere en almal prys die Here. As Johannes vra, “Wie is hierdie mense? Waar kom hulle vandaan? word vir hom gesê: “Dit is hulle wat uit die groot verdrukking kom.”

Liewe gelowige, ek glo ons is die geslag waarvan Openbaring 7 praat. Ons lewe in die donkerste tye en orals rondom ons is verdrukking. Maar die lig skyn nog helder. Hoe donkerder die nag hoe helderder die lig!

Terwyl jy vir jou geliefdes bid, en vir die wêreld wat in duisternis gehul is, wil ek jou herinner aan jou eie storie. Onthou, in jou verdrukkingstyd, was iemand besig om siele te wen. Iemand het vir die verlorenes gebid. Iemand het bo die duisternis uitgestyg en Christus verkondig. Iemand het geglo Christus sal nuwe wyn bring. En dit het gebeur! Jy het in die lig gekom! Waarlik baie ander sal uit die duisternis na die lig kom

Dit is tyd om met God reg te maak.

timothy_whalin — Tue, 16 Mar 2010 13:46:39 -0500

"Kyk nou is dit die regte tyd, nou is dit die dag van redding” (2 Korintiers 6:2).

Hierdie boodskap is vir almal wat afvallig geword het van die Here. Hierdie woord “afvallig” beteken om jou rug te draai, weg te keer, om jou geloof te misken teenoor die Here. Volgens Paulus wat die bostaande vers geskryf het, “nou is dit die dag van redding,” met ander woorde: As jy ooit van plan was om te glo dan is dit nou die tyd.”

Hierdie woorde van Paulus is sowel’n uitnodiging as ‘, waarskuwing Die waarskuwing is: “Moenie die genade van God tevergeefs ontvang nie. Moet dit nie ignoreer nie. Moet nie God se offer van genade verontagsaam of verwerp nie. Reageer nou, terwyl dit vir jou aangebied word.”

Jesus het gewaarsku dat baie gelowiges sal wegdraai en koud sal word: “Omdat die minagting van die wet van God sal toeneem, sal die liefde van baie verkoel”(Matteus 24:12). Die boodskap is duidelik: Baie wat aan die brand was vir die dinge van God gaan wegval. Hulle sal in geestelike koudheid verval. Baie sal na hulle ou geestelike wee terugkeer. Wanneer sal dit gebeur? Dit sal gebeur soos Jesus sê:” (Matteus 24:8)

Al hierdie afvalligheid wat ons vandag beleef, die wegdraai van geloof na ongeloof - sal op ‘n tydstip gebeur as ons dit die minste verwag. ‘n Mens sal in so ‘n tyd verwag dat mense nader na God toe sal kom. Ons is aan die begin van daardie tyd, wat Jesus noem die begin van die smarte.” Selfs bekende stemme in die wêreld stem saam: Hierdie is die dae van ongehoorde boosheid, gekenmerk deur onbeteuelde hebsug, onbeheerde seksuele perversies, menigtes wat hulleself oorgee aan allerlei verslawings van verdowingsmiddels, alkahol tot pornografie.

Ek vra u: Is dit vandag die tyd om jou verlossing te veronagsaam? Verseker nie! As jy ooit vir Jesus liefgehad en Hom gevolg het, maar nou koud en onaangeraak is, dan praat die Heilige Gees nou met jou. Hy nooi jou om terug te kom na die genadige arms van Christus. Met deernis, pleit ek by jou om te luister na wat die Heilige Gees sê: “Hy wat ‘n oor het om te hoor, laat hom hoor.”

Party wat afvallig geraak het, sê vir hulle self, “Ek kan enige tyd wanneer ek lus het, regmaak met die Here. Ek is net nie gereed nie.Ek is nie kwaad vir God nie, ek het net tyd nodig vir my vriende, tyd om myself te geniet. Ek weet God is liefdevol en genadig. As ek reg is, sal ek kom. Ek sal weet as die tyd reg is.” Ek hoor hierdie woorde gedurig van jongmense wat wegdryf.

Die Heilige Gees het my gedwing om vir julle die gevaar van koudheid uit te wys. Dit beteken nie dat God Hom wegdraai van hulle wat afvallig geraak het nie, sy genade word gedurig aangebied. Die Bloed van Christus vir sondaars sal nooit sy krag verloor nie, maar koudheid het ‘n kragtige en voorspelbare uitwerking.

Die term “verharding” dui ‘n toestand aan wat buite bereik is van die invloed van genadige pleidooie, enige oortuiging van die Heilige Gees. Dit begin met koudheid – ‘n self opgelegde wegdraai van God, met geen plan om die roepstem van die Evangelie te gehoorsaam nie. Vir hulle wat in koudheid teenoor God se stem volhard – wat wegdraai van die Heilige Gees af - is verharding onafwendbaar.

Paulus verwys hierna as hy sê: voordat Christus terugkom, “sal daar ‘n afval plaasvind.” Hy praat van ‘n massa afvalligheid, wat deur die loslating van die Antichris gevolg sal word (sien 2 Tessalonisense 2:3). Hulle wat nie die waarheid liefgehad het en tot hulle redding aanvaar het nie (2:10) sal onder ‘n groot misleiding verval; hulle sal die leuen glo en nie die waarheid nie. En hulle wat hulle afgerwend het van Hom wat die waarheid is, sal verval in “gruwelike misleiding van die wat verlore gaan.”(2:10)

Hebreërs gee hierdie waarskuwing: “Broers, julle moet toesien dat daar nooit by een ‘n verkeerde gesindheid van ongeloof ontstaan en hy van die lewende God afvallig word nie. Maar solank daar ‘n “vandag”is, moet julle mekaar elke dag aanspoor sodat niemand van julle deur die misleiding van die sonde verhard word nie.”(Hebreers 3:12-13.)

Geliefde ek vermaan jou nou soos Hebreërs sê. Ons het vroeër in hierdie hoofstuk gelees: “Luister daaarom na wat die Heilige Gees sê: Vandag as julle sy stem hoor, moet julle nie hardkoppig wees nie, soos julle voorvaders … “ (Hebreers 3:7,8) en (Hebreërs 4:10) “laat ons vashou aan die geloof wat ons bely.”

Dat ons aan die geloof moet vashou is deurslaggewend, want die sonde wat die meeste volharding bring, is ongeloof. Israel het hulle harte verhard “in die dag van verbittering… in die woestyn”(3:8). Dit het gebeur tydens die tyd van hulle toetsing, toe versoeking oor hulle gekom het.Tydens daardie moeilike tyd lyk dit asof God se beloftes hulle gefaal het. Toe dit lyk asof God nie na hulle uitroepe luister nie, het hulle kwaad geword vir Hom.

Iets dergeliks gebeur vandag met baie Christene. Ek het met baie eenmaal – geesdriftige christene gepraat, wie se harte vandag verhard is. Dit is mense wat eenmaal getrou aan God was. Hulle het sy Woord geglo, hulle lewe gelei volgens Bybelse waarhede hulle was vurig vir God.Toe kom daar ‘n krisis. Hulle het tot God uitgeroep in hulle nood, maar hulle gebede is nie - op hulle tyd — beantwoord nie. Boos het hulle God beskuldig, “U het my teleurgestel!” Vandag wil hierdie mense nie ‘n woord hoor wat ek sê nie.

Andere het hulle pad verloor deur goddelose vriende. God se genade is steeds beskikbaar vir hulle, sy barmhartigheid is nog daar, maar na ‘n tyd het die plesier van die sonde hulle verhard.

Mag God ons help in hierdie moeilike dae dat ons waaksaam sal wees, sodat niemand in sy hart verhard sal raak in die dag van sy toetsing nie! Jy mag dink dat jy nooit jou hart sal verhard nie. Maar moeilike tye sal na almal kom wat Jesus volg, niemand is uitgesluit nie. Daarom, “Vandag, as julle sy Stem hoor, moet julle nie hardkoppig wees nie.”(Hebreers 4:7)

Hier is die weg na verval: as daar geen vrees vir God in die land oor is nie. Die Skrif praat gedurigdeur daarvan: “… dien die Here en vermy wat sleg is.” (Spreuke 3:7). “Om die Here te dien in om te haat wat verkeerd is” (Spreuke 8:13). “Liefde en trou bring versoening waar daar verkeerd gehandel is; kwaad word vermy deur die Here te dien” (Spreuke 16:6).

Jare gelede was ek uitgenooi om by Yale Universiteit te praat. Met my aankoms is ek gewaarsku dat ‘n groep oproermakers beplan om my te onderbreek tydens my optrede. Toe ek op die verhoog stap het ek party van hulle met plakate in die gehoor gesien.

My boodskap daardie aand was: “Hel, wat is dit? En wie gaan soontoe?” Ek het presies gepreek wat Jesus gesê het: “Daar sal geween wees en gekners van tande.” Terwyl ek gepraat het, was daar absolute stilte in die gehoor. Die atmosfeer was gelaai met skuldoortuiging. Na afloop het die gehoor die auditorium in doodse stilte verlaat.

Ek sal daardie diens nooit vergeet nie. Daar was ‘n vrees vir God in daardie plek. ‘n Goddelike ontsag, selfs onder hulle wat die meeste weerstand gebied het, teen die Evangelie. ‘n Bekende joernalis van die “New York Times” het verslag gedoen. Hy het later vir my gese: “Die plek was so stil, dat my pen ‘n geraas gemaak het.”

Terwyl ek deur die voorportaal gestap het, was sommige van die voorgenome oproermakers daar. Toe hulle my sien, het hulle weggedraai. Hulle het geen verklaring gehad vir die majesteit en heiligheid van God wat hulle so pas ervaar het nie.

Ek moet sê daardie dae van vrees vir God is verby. Vandag het die Satan ‘n evangelie van gemak en gerief losgelaat. Daar is betaalde advertensies advertensies op die New York busse wat sê: “Daar is geen god nie – Geniet jouself!” Op die Londonse busse is daar soortgelyke advertensies, “Daar is geen god nie – laat ons jol!”

Waarom hou sulke verwysings na God hardnekkig vol? Dit is omdat die mensdom nog nooit die vrees vir die gevolge van sonde kon afskud nie. Die wêreld word geteister deur die werklikheid van die Oordeelsdag, die dag van afrekening en die hel. Die Heilige Gees is getrou om elke geslag te waarsku, hoe verdorwe ookal. En Hy is besig om nou te praat.

Die wêreld het ’n evangelie saamgeflans waarin daar geen God is nie, en geen hemel of hel nie. Daar is geen hiernamaals en geen tyd om verantwoording te doen nie.

Waar pas Jesus in hierdie gerieflikheids-evangelie? Hy is deel daarvan – maar dit is ‘n heeltemaal andersoortige Jesus! Dit is ‘n ander Jesus, ‘n verdraagsame mens wat geken word deur sy menslike liefde. Hy omhels alle gelowe, asook eenslagtige huwelike, en verklaar dat daar geen goed en sleg is nie. Daar is geen sondaars vir hierdie Jesus nie – sonde en afwykende gedrag word nie eers genoem nie. Sy boodskap is dat jy nie eers hoef te verander nie, want daar is niks verkeerd met jou nie. Daar is eenvoudig geen veroordeling en wraak in hom nie.

Paulus noem dit ‘n “ander evangelie” (Galasiers 1:6). En hy waarsku dat hulle wat dit preek “die evangelie van Christus verdraai” (Galasiers 1:7). Soos julle kan verstaan is dit ‘n verleidende evangelie, wat baie mense aantrek. Menigtes, veral jongmense word hierin vasgevang. Dit verklaar waarom toenemende getalle christen –jeug in eenslagtige huwelike betrokke raak. Baie evangeliese kerke neem hierdie verleidende evangelie aan. Dit gebeur netsoos Paulus voorspel het: “Baie sal mislei word, ‘n leuen in plaas van die waarheid, glo.”

Die wêreld mag die Bybel verwerp asook die ware Jesus die Seun van God. Die wêreld mag ook ontken dat daar ‘n hemel en ‘n hel is. Daar sal altyd ‘n ontkenning wees van Christus se opstanding, sowel as ons eie opstanding uit die dood, deur die krag van God.Maar Jesus se self dat daar na die dood ‘n dag van oordeel kom. Hy waarsku teen ‘n letterlike hel waar daar geween en gekners van tande sal wees. Hy sê dat duisternis in die hel gevoel kan word, dat die wurm nooit doodgaan nie, bedoelende die gewete.

U sien, om te sê dat daar geen God is nie, geen hel en geen oordeelsdag nie, verander die werklikheid nie. Wat ‘n ondenkbare skok moet dit wees om in die ewigheid wakker te word en uit te vind dat dit tog waar is. Paulus gee hierdie waarskuwing: “Die Gees sê uitdruklik dat in die eindtyd sommige afvallig sal word van die geloof. Hulle sal misleidende geeste navolg en die leerstellings van duiwels aanhang. Hierdie dwaalleraars is skynheilige leuenaars wie se gewete toergeskroei is” (1 Timoteus 4:1-2).

Hier is ‘n duidelike waarskuwing van God aan alle afvalliges. Dit is ‘n genade-roep. Dit is asof ‘n boodskapper langs die breë weg van vernietiging staan en uitroep: “Draai om! Draai om! Die pad waarop jy loop, lei na die verderf.” Die boodskap is ware liefde en genade.

Almal wat in Jesus glo, weet in hulle harte dat die tyd naby is. Christus het baie daaroor gesê. Dit is waar dat niemand die presiese tyd ken wanneer Hy sal terugkom nie. Jesus sê self so. Tog beskryf Hy duidelik wat vooraf sal gebeur: “Pasop dat julle nie mislei word nie… Wanneer julle hoor van oorloë en opstande, moenie beangs raak nie, want hierdie dinge moet eers plaasvind, maar dit is nog nie die einde nie” (Lukas 21:8-9).

Lukas 21:10-11, 27 sê: “Die een nasie sal teen die ander een te staan kom en die een koninkryk teen die ander. Daar sal groot aardbewings wees; hongersnood en epidemies sal op baie plekke voorkom. Daar sal skrikwekkende dinge wees en groot tekens van die hemel af… En dan sal hulle die Seun van die mens met groot krag en majesteit op ‘n wolk sien kom.”

Wanneer sal ons Hom sien kom? Jesus sê dit sal gebeur, “want die kragte van die hemelruim sal ontwrig word” (Lukas 21:26). Sommige geleerdes sê hierdie gedeelte verwys na die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. Maar dit kan nie wees nie, want die wêreld het Jesus in daardie tyd nie sien kom op die wolke met groot heerlikheid en krag nie.

Die waarheid is dat hierdie gedeelte een van die sekerste tekens is dat Jesus spoedig gaan kom. Die wêreld word geskud op ekonomiese, morele gebied deur rampe, terrorisme en met ‘n kernbedreiging deur korrupte nasies. Wat is die uitwerking van hierdie groot skudding? Dit is onmiskenbaar: Mense is vreesagtiger as ooit tevore.

Dit is verbasend dat ons nie baie preke oor die wederkoms hoor nie. Sommige preek dat Hy sal kom, maar nie in ons tyd nie. Andere preek, “Die kerk moet eers die heerskappy kry en dit kan duisende jare neem.” (Hierdie siening is die fondasie van die lering van “heerskappy teologie”).

Jesus waarsku teen so ‘n denkrigting. Hy sê: “Maar as dit ‘n slegte slaaf is, sal hy by homself dink, my eienaar bly lank weg”. Paulus herhaal dit: “Ons sal nie almal sterwe nie, maar ons sal almal verander word. By die laaste trompet sal dit in ‘n oomblik, in ‘n oogwink gebeur, want die trompet sal weerklink, en die dooies sal as onverganklikes opgewek word, en ons sal verander word” (1 Kor. 15:51-52).

Al hierdie gedeeltes praat van “verwagting”. Volgens Paulus is dit hierdie verwagting wat ons aanspoor om die werk van God te doen: “Daarom, liewe broers, wees standvastig,onwankelbaar altyd oorvloedig in die werk van die Here, omdat julle weet dat julle inspanning in diens van die Here nie tevergeefs is nie.” (1 Korintiers 15:58) Ons moet altyd oorvloedig wees in die werk van die Here, standvastig tot Hy kom.

Toe ek as ‘n tiener begin preek het, het ek gepreek oor die koms van die Here. Toe ek na New York gekom het in my twintiger jare, het ek op straat vir die verslaafdes en bendelede gepreek oor die koms van Christus. Ek het gepreek oor die regverdige vrees vir God, dat die Here nie bespot sal word nie, en om daagliks te lewe met die besef dat Jesus sal kom as ek dit die minste verwag. Sedertdien het ek die boodskap oor die wêreld verkondig. En ek sal daarmee voortgaan tot my sterfdag, of tot Christus weer kom.

Jesus sê baie duidelik vir ons: “Julle moet wees soos mense wat vir hulle eienaar wag totdat hy van die bruilof af terug kom, sodat hulle dadelik vir hom kan oopmaak as hy aanklop.Gelukkig is die slawe vir wie hulle eienaar as hy kom wakker sal aantref. Maar dit moet julle weet: as die huiseienaar geweet het hoe laat die dief kom, sou hy hom nie in sy huis laat inbreek het nie.Ook julle moet gereed wees, want die Seun van die mens kom op ‘n tyd wanneer julle Hom nie verwag nie”(Lukas 12:36,37,39-40).

Dit is dieselfde oproep wat aan Israel gedoen is, jare gelede: “Word wakker, word wakker, ruk jou reg, Sion. Trek mooi klere aan. Skud die stof van jou af en staan op, Jerusalem, jy wat ‘n gevangene is. Maak los die toue om jou nek, Sion, jy wat ‘n gevangene is. So sê die Here: Ek het julle verkoop, maar nie vir geld nie; julle sal losgekoop word, maar nie deur geld nie”(Jesaja 52:1-3).

Hoor wat die Heilige Gees vandag vir jou sê: Jesaja se boodskap was vir Israel, maar dit is ook vir elkeen in die Messiaanse eeu. Dink daaroor na: Soos Israel is ook God se geliefdes - en jy was ook lank genoeg gevange gehou. Jy was lank genoeg in kettings gebind. Die duiwel het geen reg op jou nie. Hy het nie vir jou gesterf nie.

Dit het tyd geword dat jy sal opstaan uit die stof. As jy ‘n geloofstap neem - as jy na die genadetroon kom - sal hierdie kettings van jou afval. Ek vermaan julle vandag: Staan op uit die stof van vrees! Uit die stof van wanhoop! Uit die stof van ongeloof!

Jy behoort aan Jesus. Hy het reg op jou. Maar jy moet die eerste tree gee. Hy sal jou nie dwing om op te staan nie. Jy moet opstaan en jouself losmaak. Staan vandag op!

‘n Paar jaar gelede het ek van aangesig tot aangesig voor die boosaardige Mau Mau bende in Brooklyn se Fort Greene projekte, gestaan. Terwyl ek vir daardie verharde jongmense van Jesus vertel het, het ‘n jong bendeleier, by name Nicky Cruz, my gevloek. My eerste woorde aan Nicky was: “Nicky, Jesus het jou lief.” Dit is altyd die eerste oproep van die evangelie van Christus:”Jesus het jou lief.” Daar is genade, vergiffenis, gesondmaking beskikbaar vir almal wat in geloof wil kom.

Maar daar was ‘n tweede oproep aan Nicky en sy bende. Later by ‘n samekoms van verskillende bendes by die ou St. Nicholas Arena, het hierdie oproep gekom. Ek het vir die jongmense wat daar bymekaar was gesê: “Julle het die evangelie gehoor. Nou weet julle dat Jesus julle lief het. Maar juller moet ook weet dat julle verander kan word. Ek vra dat julle sal opstaan – nou, vandag. Kom vorentoe en gee alles aan Jesus.”

Dit was die begin van groot verandering in baie jongmense se lewens. Veranderinge met verreikende gevolge deur geslagte heen, tot vandag toe.

Laat ek vir julle die hoop wys wat ons ontvang het. Die Here sê van Israel, “Omdat my volk My verlaat het, sal party van hulle opgehang word en party sal die slawejuk moet dra.. Maar hoe kan Ek jou prysgee, Efraim? (Hosea 11:7-8) “Hoe kan Ek jou laat vaar, Israel? Hoe kan Ek jou vernietig” (Hosea 14:4).

Dit was alles gesê voor die Kruis, voordat Jesus sy bloed gestort het. Vandag is hier ‘n uitnodiging. As jy dit te vore gehoor het, luister weer: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle gemoed. My juk is sag en my las is lig”(Matteus 11:28-30).

Ek vermaan julle vandag, nou: Kom net. Glo. Vind rus vir jou vermoeide siel. God beloof om jou te ontmoet. Amen.

Hoop - die verwagting van iets beter

leonie_stopforth — Wed, 19 Aug 2009 17:23:15 -0500

Ons hoor dikwels van hoop – ondermeer van politici, in menige boeke, op band en ook in ander media. Wat ons wel aangebied vind in elk van dié boodskappe blyk van korte duur te wees.

Hierdie boodskappe laat ons aangespoor en bemoedig voel. Inderdaad mag ons vir ‘n seisoen ons self verfris en hoopvol vind.

Die hele wêreld smag na ‘n versekerde hoop. Die menigdes ooral in die wêreld se innerkreet op hierdie oomblik is “ Sal iemand, iewers, assebleif aan my hoop gee, ‘n hoop wat sal volhou”.

Ons begeer is om ‘n preek te hoor van ‘n kragtige, lewensveranderde boodskap van ware hoop. ‘n Boodskap wat ons sal ophef bo ons vrese en beproewinge en wat ons voete ferm op ‘n standvastige hoop sal plaas.

Daar is baie wonderlike boeke geskryf van mense wat hul hoop behou het ten spyte van vreeslike tragedies and swaarkry. Hulle getuienes bemoedig ons en vergroot ons geloof. Maar, weereens, word ons hoop vervaag wanneer ‘n wesenlike beproewing op ons pad kom. Ons swaarkry verdring die hoop ons gedink het ons besit. Hoekom?

Ons hoop is nie gebaseer op gevoelens nie. Hoeveel maal het jou verwagtinge vir iets goeds jou gefaal? Hoeveel keer is jou menslike hoop verpletter? Het jy al soos die apostle Paulus gevoel toe hy ten tye van die storm op see gesê het, “ ..is eindelik alle hoop om gered te word, ons ontneem.” (Handelinge 27:20)?

Hy skryf aan die kerk in Thessalonicense,” ..sodat julle nie treur soos die ander wat geen hoop het nie.” (1 Thessalonicense 4:13).

In kontras, het ons as God se mense “…om vas te hou aan die hoop wat voorlê; en ons het dit as ‘n anker van die siel wat veilig en vas is en ingaan tot binnekant die voorhangsel” (Hebreërs 6:18-19). Daarom is ons bemoedig, “So moet julle ook reken dat julle wel vir die sonde dood is, maar lewend is vir God in Christus Jesus, onse Here” (Romeine 6:11).

Eweneens het Paulus gebid,” En mag die God van die hoop julle vervul met alle blydskap en vrede deur die geloof, dat julle oorvloedig kan wees in die hoop deur die Heilige Geees!” (Romeine 15:13).

Volgens Paulus moet die Heilige Gees betrokke wees wanneer dit kom by die onderwerp van hoop. Hoe is ons oorvloedig in hoop soos Paulus bid ons moet wees? Hoe verbly ons ons in hoop? En hoe verkry ons die volle vesekering daarvan?

Natuurlik is daar ‘n saad van hoop in ons wat geplant is by ons bekering. Maar die volwassenheid daarvan moet gebeur deur ons wandel met Jesus.

Die boek van Hebreërs berig dat ons ‘n hoop het wat dien “en ons het ‘n anker van die siel wat veilig en vas is en ingaan tot binekant die voorhangsel” (Hebreërs 6:19).

Kortom, die pad na hoop begin daarin om ten volle verseker te wees dat ons reggemaak het met God. Ons praat hier van die versekering dat ons vrede gemaak het met God. Paulus voorsien die versekering wanneer hy verklaar “Omdat ons dan uit die geloof geregverdig is, het ons vrede by God deur onse Here Jesus Christus” (Romeine 5:1).

‘n Bekende ou lied van die kerk verklaar”My hoop is op niks anders gebou as op Jesus se bloed en regverdigheid nie”.

Dit is inderdaad vrede; om te glo dat God se belofte deur geloof in Christus se gestorte bloed regverdigheid toereken. Hy doen dit al is ek nie volmaak nie. Sy regverdigheid is nie op my geplaas deur my goeie werke wat ek gedoen het nie. Dit is alleenlik deur geloof.

Dit is ‘n feit dat jy geen blywende vrede of ware hoop sal ontvang voordat jy nie langer huiwer oor jou aanvaarding van Christus nie. Hierdie aanvaarding is nie gebaseer op dit waarvan jou vlees of die duiwel jou beskuldig nie, dit is alleenlik gebaseer op dit wat God jou sien in Christus te wees.

Paulus bevestig ons aanspraak met God deur Christus:

“Want as ons, terwyl ons nog vyande was, met God versoen is deur die dood van sy Seun, veel meer sal ons deur sy lewe gered word nou dat ons versoen is” (Romeine 5:10).

Alhoewel ons harte ons veroordeel, word ons deur Johannes gemaan, “Ons het ‘n Voorspraak by die Vader, Jesus Christus, die Regverdige” (1 Johannes 2:1). Laat ek ‘n voorbeeld van Jesus se eie lewe met julle deel.

Die dag voor Christus se kruisdood het hy sy dissipel se voete gewas. Hy vertel aan die baie onvolmaakte mans, “Hy wat gewas is, het niks anders nodig as om die voete te was nie, maar is heeltemaal rein; en julle is rein, maar nie almal nie” (Johannes 13:10).

Julle mag jul verwonder oor hoe Jesus vir sy disciples kon sê dat hulle rein is? ‘n Terloopse aanskouer van die toneel mag verbaas wees deur Jesus se opmerking. Die elf wat hy aangespreek het het reeds hoogmoed, ongeloof, selfsigtigheid, ambisie, begeerlikheid, inkonsekwentsie en wraaksug tentoongestel.

Dit is ‘n feit dat Christus dié aanmerking van hulle gemaak het omdat hy hulle gekies het. Hy het hulle op die pad van heiligheid geplaas. Dit was alles deur genade!

Jesus het ook geweet wat in die dissipels se harte aangegaan het tenspyte van hulle totale imperfeksie. Hy het ook geweet dat gebrokenheid en berou by hulle spoedig sou intree. Die Here se eie getuienis is; “Maar op hierdie een sal ek let; op hom wat arm is en verslae van gees, en wat bewe vir my woord.” (Jesaja 66:2)

Sou ek jou vra om ‘n lys te maak van al die sondes wat die dissipels begaan het, dan glo ek dat ek met vertroue kon sê dat ek en jy ook gedurende sekere seisoene in ons leeftyd skuldig was van al dieselfde sondes. Nogtans het Jeus die antwoord vir ons: “ Omdat ons deur die geloof geregverdig is, het ons vrede by God deur onse Here Jesus Christus” (Romeine 5:1)

Die pad na hoop is een van swaarkry, pyn en lyding. Dit maak geensins saak hoe godsdienstig, liefdevol en goed jy is nie. As Christus in jou is, is jy ‘n deelnemer aan sy leiding.

“Maar namate julle gemeenskap het aan die lyde van Christus, moet julle bly wees, sodat julle ook by die openbaring van sy heerlikheid met blydskap kan jubel” (1 Petrus 4:13). Petrus noem duidelik wees bly in jul lyding en Paulus meld ook iets baie dergeliks: “Wees bly in die hoop van die heerlikheid van God.”

Bly wees in verdrukking? Hierdie is een van die swaarste gesegdes in die woord, indien nie die heel swaarste nie. Tog gaan Paulus nog verder:

“En nie alleen dit nie, maar ons roem ook in die verdrukkinge, omdat on weet dat die verdrukking lydsaamheid werk” (Romeine 5:3). Paulus noem nie hier dat ons ‘n uitroep moet maak tenspyte van verdrukkinge nie. Eerder is dit wat hy beskryf om gewoonweg Jesus te sien in ons swaarkry. Tenspyte van ons werklike menslike vrese en ten spyte van ons situasie wat uiters wanhopig voorkom, kan ons nog sê, “God sal ‘n weg maak.”

Sommige Christene beweer “Die weg na hoop is dood eenvoudig : My hoop rus in Chrsitus wat in my is, die hoop van heerlikheid (sien Kolossense 1:27).

Dit is wel waar. Maar as Christus in ons is, gaan hy ons op die weg lei wat Paulus beskryf. Die Heilige Gees verlang dat ons hoop meer as a teologiese uitdrukking moet wees. Ons hoop moet standvastig wees met ‘n vaste fondament benede. In kort, ons hoop is “Christus in ons, werksaam in ons.”

Hierdie is die pad wat Paulus vir ons voorlê:

Eerstens dat ons volkome vertroue het in die regverdiging deur Christus se bloed (Romeine 5:1)

Tweedens dat hierdie vertroue ons siels vrede gee (5:1)

Derdens, dat ons te alle tye deur geloof toegang kan verkry, deur gebed, tot God se troon van genade “waarin ons staan” (5:2).

Vierdens, Ons begin om ons te verheug in die glorie van ‘n paradys wat vir ons sal wees. “Van sy heerlikheid met blydskap kan jubel”.

Vyfdens, ons verheug ons in verdrukking. Dit is een ding om ons te verheug in die hoop van die hemel maar iets totaal anders om ons te verbly in verdrukking. Hierdie begrip van verdrukking is in ons vestand nog ‘n onmoontlikheid. Dit word slegs ‘n werklikheid vir dié wat glo in wat in die Woord staan oor verdrukking: dat Christus werksaam is in ons deur verdrukking en beproewings.

Paulus verduidelik verder: “En nie alleen dit nie, maar ons roem ook in die verdrukkinge, omdat ons weet dat die verdrukking lydsaamheid werk, en beproefheid hoop”(Romeine 5:3&4)

God gebruik sy mense om hoop uitteoefen.

Wanneer ek persoonlik ‘n mate van hoop benodig, dan praat ek met met iemand waaraan ek bekend is, iemand wat al die ondervinding van beproewing en seer deurgemaak het. Ek soek nie net na iemand wat vir my leë uitdrukking sal offer soos, “Vetrou net in God” of “Byt net vas” nie. My smartvolle siel word nie aangeraak of geroer deur sulke ongegronde menslike simpatie nie.

Ek sal eerder vir ‘n halfuur wil praat met die gelowige wat onlangs aan my ‘n e-pos gestuur het oor hoe hy moes toesien dat sy vrou ‘n stadige dood sterf as gevolg van Lou Gehrig siekte. Hierdie man het aan my die diepte van sy lyding beskryf en gesê, “God is goed. Hy staan my by.”

Ek sal ook eerder met die Christen vrou van Indonesia wat aan fisiese pyn vir baie jare lei wou praat. Sy het ontervergeefs onder die een na die ander onsuksekvolle operasie gely. Tenspyte van haar voordurende ontbeuringe, loof sy God en gee aan hom die eer in alle omstandighede. Hier is iemand wat beide geduld en ondervinding het in die beproewings wat na hoop lei.

Ek is getuie van menige sulke beproewinge van sulke getroue vriende. Ek weet van hulle huidige swaarkry, smart en pyn. Wanneer ek hul kontak en vra hoe dit gaan, weet ek al vooruit dat die antwoord vir my van hoop sal voorsien.

Hulle reaksies is nie vals nie. Hulle is total eerlik as hul sê: “David, ek het regtig seer. Partykeer wil die pyn my oorweldig. Met tye is die seer so erg dat dit trane in my oë bring.”

Hierdie heiliges is besig om die vure van beproewing te verduur. Tog is daar altyd ‘n bemoedigende woord van hulle: “God dra my deur. Ek weet hy is getrou. Ek vetrou op hom. Ek weet hy is by my.”

Omtrent elke keer wat ek met hulle praat het dié oorwinnaars ‘n word vir my. Dié woord is werklik en duursaam, iets wat God aan hulle uitgewys het in die diepte van hulle lyding. Hulle standvastige geloof ten midde van beproewing bou my geloof op in my beproewing.

Soos ek die standvastige geloof van die oorwinnaars beskou, herhinder die Heilige Gees my van Deuteronómium 8:2-3:

“En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die Here jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die Here uitgaan.”

As ons nie God se woord kan vertrou nie – as die Bybel nie die geinspireerde Woord van God is nie – dan is die lewe tervergeefs. Dan is daar geen hoop op aarde nie.

Toe hierdie woord in Deuteronómium tot Israel gespreek was, was die toestande in die wildernes vir hulle baie skrikaanjaend. God het toegelaat dat hulle honger en dors beleef. En dan van die selfde mond van God die woorde: “Ek het jou verootmoedig. Ek het toegelaat dat julle honger en dors ervaar. Dit is alles sodat julle kan weet julle kan my vertrou. Julle kan leef in my beloftes.”

God sou nie werklik dat sy mense omkom van honger en dors nie. Hy het presies geweet wat hy sou doen om hulle te red. Daarom is dit so veel meer hartseer dat niemand behalwe Josua en Kaleb ‘n standpunt in geloof wou inneem nie. “Kyk, al wil Hy my ombring – ek hoop op Hom; ek sal tog my wandel voor Sy aangesig bepleit.” (Job 13:15) “Here na wie toe sal ons gaan? U het die woorde van die ewige lewe.” (Johannes 6:68)

Die Here weet hoe om die beproefde te bevry.

Ons benodig so die Heilige Gees om ons te lei en vertroos deur ons vermoeiende tye. Sonder sy teenwoordigheid, sy uitstorting van daaglikse krag, sal geeneen van ons dit maak nie. Geen menslike vasberadenheid, geen ingesteldheid op die taak wat voorlê nie, kan die daaglikse toetsings op ons pad deurstaan nie.

Ons moet daagliks onsself op God de openbaarde word toereken en die Heilige Gees vetrou om dit vir ons lewendig te maak. “Deur die word van die Here is die hemele gemaak en deur die Gees van sy mond hulle hele leer… want hy het gespreek, en dit was; Hy het gebied, en dit staan.” (Psalm 33:6&9)

As God alle dinge gemaak het met Sy word en Sy Gees van Sy mond, sal Hy dan nie in Sy tyd hoop spreek tot jou beproewing nie? Hy weet net hoe om sulke hoop werklik en voortdurend, onfeilbaar en standvastig te maak.

Ek sluit af met die woord: “Swyg voor die Here en verwag Hom”(Psalm 37:7). Mag God jou ervaring van hoop en lewe word. Amen!

‘n Geloofs Verduistering

suansee_chan — Fri, 18 Apr 2008 12:34:41 -0500

“Simon, Simon!” het Jesus gesê, “Luister! Die Satan het daarop aangedring om julle soos koring te sif, maar Ek het vir jou gebid dat jou geloof jou nie begewe nie. As jy weer tot inkeer gekom het, moet jy jou broers versterk.

Petrus sê vir Hom: “Here, ek is bereid om saam met U selfs die gevangeneskap en die dood in te gaan.” Maar Hy antwoord: “Petrus, Ek sê vir jou: Die haan sal vannag nie kraai voordat jy My drie maal verloën het deur te sê dat jy My nie ken nie.” (Lukas 22:31-34).

In ‘n vorige boodskap het ek geskryf dat Petrus ‘n verduistering van sy geloof beleef het. Sulke ervarings het toegewyde Christene, deur die eeue, oorgekom. Ek is deur die Heilige Gees gelei om weer aandag aan hierdie onderwerp te gee, aangesien baie Christene deesdae deur sulke ervarings gaan.

Soos julle weet het Petrus se verduistering tydens Paasfees gebeur. Jesus het na sy dapper dissipel gedraai en gesê: “Simon, die Satan het daarop aangedring om julle te mag sif soos koring.” Sommige geleerdes vertaal dit as volg, “Petrus, Satan het geëis dat julle aan hom oorgegee moes word, dat hy julle lewe kan skud.”

Die waarskuwing is baie duidelik: Satan was op die punt om ‘n bonatuurlike aanval op Petrus se geloof te maak. Om te sif beteken, “om hard te skud, op en af, heen en weer, agter toe en vorentoe, om op elke moontlike manier te skud.” Eenvoudig gestel, die duiwel wou Petrus se geloof skud op die ergste moontlike manier.

Vroeër daardie dag, het Petrus gespog dat hy ‘n onwankelbare geloof het. Hy het vir Jesus, voor die ander dissipels gesê, “Here, ek sal U nooit wantrou nie, ek sal eerder sterf as om U te wantrou.”

Moenie ‘n fout maak nie: Petrus se geloof was nie net emosies nie. Van al die dissipels wat Petrus die een wat keer op keer dapper geloof getoon het. Dit was hy wat uit die boot geklim het om die eerste tree op die water te gee na Jesus toe. En dit was Petrus wat sy geloof in Jesus se goddelikheid uitgespreek het, met die woorde: “U is die Messias, die Seun van God” – waarop Jesus geantwoord het dat Hy sy kerk op die getuienis sal bou. Petrus se geloof was waaragtig – en dit is presies die rede waarom die duiwel hom aangeval het.

Min van ons is onder die indruk van hierdie waarheid as ons in die midde van ‘n toetsing is. Ons sien nie in dat ons juis in die vuur is, om rede van ons wandel met Jesus nie. Die duiwel probeer ons honger na God se teenwoordigheid uitwis. Dink aan Petrus: Hierdie man was op die punt om ‘n pilaar in God se kerk te word, wat die Evangelie, met Pinkster, die wêreld sal indra. ‘n Mens kan seker wees dat die duiwel dit nie sonder meer sal laat gebeur nie.

“Petrus, die haan sal nie kraai, voordat jy My drie keer verloën het, deur te sê dat jy My nie ken nie.” (Lukas 22:34)

Natuurlik, word die geloof van alle Christene getoets. Dit gebeur soos die vlees teen die gees veg, in die begeertes na die dinge van die wêreld. Ek dank God, vir die van dag tot dag se geloof, wat Christene in hierdie wêreld staande hou.

Vir sommige diensknegte is Satan se skud en sif meer as net ‘n geveg tussen vlees en gees. Dit is ‘n onder-vier-oë bonatuurlike aanslag van die duiwel self om hulle geloof te probeer vernietig. Sulke diensknegte se geloof loop deur onder goedbeplande felle aanslae van die magte van die bose, dit skud hulle verstandelik, fisies en geestelik. Maar ek wil vir u wys hoe God ons geloof so bevestig het, dat ons deur hierdie aanslae kan kom.

Jesus het geweet dat die sataniese aanvalle waaraan Petrus onderwerp sou word, op sy geloof gemik was. Dus berei Hy sy dissipels voor deur vir hulle te sê: “Ek het vir julle gebid dat julle geloof nie sal ophou nie.” Jesus waarsku Petrus selfs dat hy gaan val: “maar as jy deur dit gekom het, versterk dan jou broers.” Ten slotte sê Jesus iets wat sy dissipels eenvoudig nie kon aanvaar nie: “Ek sê vir jou, Petrus, voordat die haan vannag kraai, sal jy driemaal gesê het, dat jy My nie ken nie.”

Dink hieroor na: Sê nou maar Jesus het dit oor jou gesê, hoe sou jy reageer het? Maar, Here, U weet ek was getrou. Ek het alles verlaat om U te volg. En U het vir my U beloftes gegee om my te vrywaar daarvan om te val. Maar nou sê U, ek sal ongehoorde dinge doen, dat ek soos ‘n ateïs sal praat. Hoe kan dit wees?

Ek dink die meeste Christene sal so reageer. Ons mag tye van skudding beleef het, maar baie min van ons, kan ons voorstel dat Satan se aanvalle so fel kan wees, dat ons in die gevaar sal verkeer om Jesus te verloën.

Stel jou nou voor dat Petrus buite staan, en homself by die vuur warm maak. Dit was nou die uur waarvoor Jesus hulle gewaarsku het, wanneer dit sou lyk of die magte van die duisternis die oorwinning het. Ek kan my slegs voorstel watter vreeslike dinge die satan in Petrus se gedagte gefluister het, wat hom laat wonder het:

“Ek kan nie glo wat nou met Jesus gebeur nie. As Hy waarlik God is, hoe kon Hy hierdie vernedering toegelaat het? Hy is veronderstel om die Seun van die lewende God te wees. As Hy homself nie kan red nie, hoe sal Hy my red? Alles wat Hy ons vertel het, gaan op in rook. Waar is God se krag, sy teenwoordigheid in hierdie wanhopige uur?”

Baie van ons het dieselfde vrae gevra onder die beproewing. Ons is net so verbysterd soos Petrus, as ons uitroep en geen antwoord hoor nie … as ons omstandighede van sleg tot slegter gaan … as ons tot wanhoop gedryf is.

In die natuur gebeur ‘n sonsverduistering, as die maan tussen die son en die aarde inskuif, en die lig gedeeltelik of geheel-en-al uitsluit. Vir ‘n tyd lyk dit asof die son heeltemal verdwyn het, en die daglig word skielik donker. Die Griekse betekenis van “eclipse” is, “Ek is weg” of “Ek hou op om te bestaan”. In die antieke denke was die son, vir ‘n tyd, uitgeblus, deur die gode.

Vir Christene is ‘n “geestelike verduistering”, ‘n donker uur wanneer dit lyk of God afwesig is, uit ons lewe. Dit gebeur meestal tydens ‘n toets tydperk, wanneer die satan inbeweeg om ons visie van God te verduister. Hy het dit met Petrus probeer. Hy het alles in die hel na hom toe gegooi om hom in ‘n algehele verduistering te bring.

Sê vir my, het jy ooit so ‘n verduistering beleef? ‘n Uur waarin jou gedagtes oorstroom was met vrae? As jou gebede op die grond val en God se Woord vir jou geslote bly? Wanneer jy voel dat jou lewe leeg was, ‘n absolute mislukking?

In sulke tye hoor julle beskuldigende fluistering: “Na al jou gebede, al die openbaringe wat jy uit God se Woord ontvang het, na al jou getuienisse van God se getrouheid – na dit alles is jy nog so swak? Jy kan nie lewe wat jy preek nie.” Skielik word die versoeking groot, om te dink: “Hierdie geloofswandel werk nie uit in my lewe nie. Niks werk vir my uit nie. Ek glo nie ek kan verder gaan nie, ek is te neergeslaan. Ek moet maar handdoek ingooi.

Dink aan Petrus se taal te midde van sy geloofsverduistering. Toe iemand vra: “Is jy nie ‘n volgelinge van Jesus nie?” Lieg Petrus: “Ek weet nie waarvan jy praat nie. Ek ken die man nie.” As hy ‘n tweede keer in ‘n hoek gedruk word, reageer hy, “Ek ken hom nie.” Ten slotte, die derde keer, sweer Petrus en skree, “Ek ken die man nie!”

Dit was ‘n algehele geloofsverduistering. Petrus klink soos ‘n verwoede ateïs. Sy geloof was totaal aan flarde. Hy het ‘n grens oorgesteek. Hy het Jesus verloën. Dieselfde brawe dissipel wat duiwels uitgedryf het, het in algehele ongeloof versink. Sommiges moes gedink het “Regtig, God is nou klaar met Petrus, Hy het sy salwing van hom getrek. Hoe kan ‘n ware dissipel van Jesus so praat?

Ek sal vir julle sê hoe dit kan gebeur. Dit gebeur as ons onder die vyand se geweldige aanval gebuk gaan, en God oënskynlik verdwyn het. Dit is presies die tyd wanneer satan se stem so oordonderend is dat ons God nie meer hoor nie. Skielik voel dit asof ons lewe tevergeefs was, dat dit glad nie tel nie. In daardie donkerste oomblik van geloofsverduistering het die duiwel soveel chaos veroorsaak, dat ons geen uitweg sien nie. Ons kan ons nie voorstel dat God se krag ons kan verlos nie.

Satan wou gehad het dat Petrus in totale wanhoop sou oorgee. Inderdaad, toe hy tot homself kom en besef dat hy Jesus driemaal verloën het, word hy oorweldig deur ‘n swart wolk van seflveroodeling.

Wat van jou? Het jy onder selfveroordeling geleef op ‘n punt toe jy deur ‘n geloofsverduistering gegaan het? Miskien het jy herhaaldelik teruggegaan in ‘n sondige gewoonte of het jy nie geglo God kan sy beloftes in jou lewe volvoer nie. Sedertdien lewe jy in ‘n spiraal van vrees, skuld en veroordeling.

Ons weet almal hoe God vir Petrus uit hierdie vreeslike tyd gered het. hy het dit op dieselfde manier gedoen soos Hy alle godvresendes in die Skrif gehelp het, as hulle in ‘n geloofsverduistering was.

Elia se geloof het letterlik die hemele geopen en gesluit. Hier was ‘n profeet wie se vreeslose getuienis en sy geharde geloof konings bang gemaak en die hel laat bewe het. Toe satan Israel in sy greep gehad het, het Elia opgestaan en alle afgodsdiens tot ‘n val gebring.

En tog het hierdie geheiligde profeet ‘n geloofsverduistering ervaar. Satan het geweet watter uitwerking Elia se geloof op Israel sal hê en hy het ‘n aanval teen hom geloods deur die bose Koningin Isebel. Dit het gebeur op die oomblik van Elia se grootste triomf: hy het juis 400 Baäl profete gedood en te voet gehardloop van Karmel tot by Jisreël. By sy aankoms hoor hy dat Isebel ‘n prys op sy kop gesit het en verklaar het, “Elia is so goed as dood.”

Emosioneel uitgeput, verloor Elia sy geloof. In ‘n enkele uur het die geloof, wat die hemele kon open, tot niks verskrompel. Terwyl hy uitgeput in ‘n grot wegkruip, val hy in ‘n diepe slaap. Hy gee oor en sê in soveel woorde: “Ek is klaar met geloof, hoop en ywer. Die lewe is nie die moeite werd nie. ek het alles gegee wat ek in my gehad het, maar dit het alles tot niks gekom nie. Gee God nie om nie? Here, neem my uit die gemors, maak my net dood.”

Elia lyk nou soos Petrus. “Waarlik hierdie man het nou ‘n grens oorgesteek. Hoe kan ‘n geheiligde man geregtigheid preek en wonderwerke doen en dan ontken dat God omgee?” Nou vra ek: Het God Elia se salwing teruggetrek, nadat hy sulke onsin kwyt geraak het? Het Hy die profeet bestraf weens sy beskuldigings? Nee, God versorg sy dienskneg, Hy voed hom en versterk hom. Hy stuur ‘n engel om vir Elia ‘n maaltyd voor te berei, wat hom so versterk dat hy vir veertig dae kon aangaan.

Hier was ‘n magtige verkondiger van heiligheid en bekering, ‘n vreeslose Godgesinde profeet wat in die vrees van die Here gewandel het. Tog, soos ons in Jeremia 20 lees, het hierdie man ‘n vreeslike geloofsverduistering beleef.

Jeremia het by die tempelpoort gepreek, toe ‘n satan-geïnspireerde priester, Pasgur hom deur die gesig geslaan het. Pasgur beveel dat Jeremia in ‘n openbare blok vasgeskroef moes word, waar almal hom kon sien en bespot. As Jeremia vry gelaat word, spreek hy ‘n oordeel van God uit, oor Pasgur en sy aanhangers. “Jy, Pasgur en hierdie stad sal val. Julle sal in ballingskap weggevoer word.” (sien Jeremia 20:6)

Onmiddelik het ‘n sielsverduistering oor Jeremia gekom, en hy stort in ontmoediging ineen. Die vurige heiligheids-prediker, spreek duistere gevoelens teenoor God uit: “Here, U het my mislei. Die woorde wat U my gegee het, het blaam op my gebring. Elke dag word ek bespot. U het my verlaat, daarom hou ek op. Ek gaan U woord nie meer uitspreek nie. Al U beloftes is leeg. My lewe en bediening het in skande geëindig. U moes my in my moeder se skoot omgebring het.” (Sien Jeremia 20:7-8; 14)

Het Jeremia hier ‘n grens oorgesteek? Kon enigeen wat gesê het dat hy God dien, so gepraat het? Ons vind ons antwoord in die volgende hoofstuk. “Die woord van die Here het tot Jeremia gekom …” (Sien Jeremia 21:1) Die profeet se verduistering was verby, God was nog steeds daar. Jeremia se mees effeketiewe bediening het nog voor gelê.

God is altyd op hoogte van die planne en aanvalle wat satan teen God se mees geseënde knegte gebruik. In sowel Elia as Jeremia se lewe, het God geweet dat hulle geloof, die verduistering sou kon verdra. God het geweet dat hulle uitroepe gebore is in verwarring en pyn. En die Skrif maak dit duidelik dat God nie vir een oomblik sy salwing van een van hulle weggeneem het nie.

As ons van Elia en Jeremia lees, dink ons: “Ek was nog nooit in so ‘n situasie waar ek God gesmeek het om my lewe te neem, soos Elia nie. Ek het God nog nooit daarvan beskuldig dat Hy my mislei het, soos Jeremia nie. Ek het nog nooit vir die Here gesê: ‘Ek gee op nie. Hierdie manne se verduistering was totaal, ‘n tydelike oorskaduwing van hulle geloof. Ek kan nie daarmee identifiseer nie.”

Tog beteken dit nie dat ons geloof nie ‘n verduistering belewe het nie. Ons verduistering mag meer weggesteek wees. Die probleem is dat ons in dieselfde soort vertwyfeling kan raak, as ons dink dat God ons in die steek gelaat of teleurgestel het. Na ‘n teleurstelling mag satan die volgende gedagtes in ons plant: “Waar is jou God nou dat jy Hom nodig het? Dinge gaan van erg na erger, maar God is nêrens te sien nie. God het beloof om ‘n uitweg te maak. Waar is Hy?

Alhoewel ons dit miskien nie uitspreek nie, bly die gedagtes in ons woel dat God vir ons kwaad is, dat Hy nie by ons is nie, dat ons Hom teleurgestel het. Dus swyg ons teenoor God, ons bid nie meer nie, en vertrou nie meer op Hom in ons beproewinge nie.

Ongeag van hoe intens ons verduistering is, of dit gedeeltelik of geheel-en-al is, laat ons net besef die duiwel sit daaragter. Dit word nie veroorsaak deur iets in ons natuur, of deur God se oordeel nie, maar dit is ‘n bonatuurlike aanval van die hel self. As ons dit nie raak sien, sal ons afwaartse gly voortgaan. Ons moet satan se vasbeslotenheid om ons geloof te ondergrawe nie onderskat nie.

Jy mag vra: “Is Jesus nie gekrenk as ons Hom wantrou nie? Is Hy nie bedroef as ons twyfel en sy getrouheid bevraagteken nie? Ja, dit krenk Hom. Ons ongelowige gedagtes mag tot verwarring en chaos aanleiding gee. Bitterheid kan intree, en as ons dit toelaat om te verhard, kan ons heeltemal wegval.

Maar die feit bly staan, God ken die ware diepte van wat in jou hart is, en vir Hom het niks verander ten opsigte van jou nie. Hy sien jou nie skielik as ‘n vyand, wat in ‘n oomblik verander het, as gevolg van jou beswaarde hart nie. Hy sien jou nog as sy vriend, ‘n stryder vir sy koninkryk wat op die punt staan om in nuwe terreine van vertroue te beweeg. Juis om hierdie rede het jy ‘n teiken vir satan geword.

Die duiwel is vasbeslote om jou blind te maak vir God se genade en barmhartigheid. Net soos die maan, tydens ‘n sonsverduistering, probeer satan om tussen jou en God in te skuif, totdat alles heeltemal swart word. Tog het God, deur dit alles ‘n plan om jou geloof deur hierdie verduistering vaster te anker.

In Psalm 55 praat Dawid van ‘n sataniese aanval wat sy krag en geduld uitgeput het. Dit het so ‘n ernstige verduistering veroorsaak dat Dawid wou weghardloop. Hy kla: “Daar is pyn in my siel, ‘n drukking wat nooit einde kry nie. Dit is ‘n geveg wat nooit einde kry nie. Wat ek belewe maak my bang. Daar is tye wat ek nie kan ophou bewe nie.

“Here, moet U nie langer vir my verberg nie. Luister na my smekinge. U moet vir my ‘n uitweg maak om te ontsnap. As ek net ver wegvlieg en in die woestyn gaan bly. Ek wil net rus kry van hierdie stryd.”

Wat was die oorsaak van hierdie stryd van Dawid? Dit was ‘n stem: “die dreigemente van my vyand.” (Psalm 55:4) In Hebreeus is die betekenis “die stem van ‘n man”. Dit was satan en sy demoniese magte se stem; “weens die geraas van die goddelose” (Psalm 55:4).

Dawid sê van hierdie stemme: “hulle stort onreg op my af, en in toorn behandel hulle my as vyand.” (Psalm 55:4) Wat hy sê is: “Die stemme van die duiwels beskuldig my. Satan en sy trawante smee komplotte teen my, hulle oorweldig my met leuens. Hulle bring mislukkings uit my verlede voor my, en probeer my bang maak.”

Wat doen Dawid daarmee? Hy roep tot die Here en vra Hom om die duiwel die swye op te lê: “Verwar, Here, en verdeel hulle spraak” (55:10). “Die hele dag verdraai hulle my woorde; al hulle gedagtes is teen my … Hulle val aan, lê en loer - hulle let op my hakskene” (Psalm 56:6, 7).

Dawid se getuienis maak dit vir ons almal duidelik: dit is oorlog. Ons word beveg deur bose magte, in ‘n geveg om ons geloof. Ons veg teen die vader van die leuens. Die enigste manier om hierdie stryd te veg, is om tot die Here te roep om hulp.

Soos alle ander knegte van God, kom Dawid uit sy verduistering en word soos nooit tevore, magtig deur God gebruik. Geliefdes dieselfde vreugde wag vir ons, net na hierdie verduistering. Tog is dit wanneer ons op ons diepste plek is – die diepte van ongeloof – wat God sy grootste werk in ons doen, en ons voorberei om Hom te verheerlik.

Soos Petrus mag jy heeltemal oorwonne voel. Of soos Jeremia mag jy voel asof God jou mislei en verlaat het. Of soos Elia mag jy oorweldig voel en wil jy net eenvoudig hê jou lewe moet verby wees. Jy sien geen uitweg uit die verduistering nie.

Ek dring daarop aan dat jy drie dinge doen:

1. Rus in God se liefde vir jou. Onthou hierdie voorbeelde en die feit dat God vir elkeen van hulle ‘n plan gehad het, na die verduistering. Die bedoeling was dat hulle uit die verduistering sou kom, voorbereid vir wat God vir hulle beplan het.

2. Weet dat hoe ongelowig jou gedagtes ookal is, God weet waardeur jy worstel, en Sy liefde vir jou neem nooit af nie.
Al is ons ontrou, Hy bly getrou. “Ons was ook onverstandig, ongehoorsaam, op die verkeerde pad, verslaaf aan allerlei begeertes en sinsgenot, ons het ons lewe in kwaadwilligheid en jaloesie deurgebring; ons was haatlik en het mekaar gehaat. Maar toe het die goedheid van God ons Verlosser en sy liefde vir die mense verskyn.” (Titus 3:3-4)

Die Griekse betekenis van “verskyn” is “bo-op” sit. God kyk neer op ons stryd, ons bekommernis, ons vrees, ons vrae – in kort, op ons tye van verduistering – en Hy sit sy goddelike liefde bo-op dit. Dit maak nie saak wat ons toestand is nie, sy liefde regeer oor ons.

3. Maak soos Dawid gemaak het, roep dag en nag tot God. “Here, God van my verlossing, ek het dag en nag tot U geroep. In die môre kom my gebed tot U. Neig U oor tot my (sien Psalm 55).

Geliefde, maak dit jou gebed, soos ek dit myne gemaak het.

“Here, ek het soms voor U geswyg. Ek het van U weggedraai as gevolg van my teleurstellings. Maar ek kom tot U in gebed en geloof. Hoor my roep, Jesus. Ek weet dit is nie my stryd om te stry nie, maar U sin. Ek vertrou U om die vyand stil te maak. Ek weet dat U liefde oor my heers, selfs in die donkerste tye. Ek rus in U welbehae in my. Amen.”

Die Beker wat jou laat Steier

suansee_chan — Fri, 14 Mar 2008 12:04:27 -0500

“Gryp in, Here, gryp in! Toon u mag u krag! Gryp in soos in die ou tyd, soos in tye lank gelede. Is dit dan nie U wat vir Rahab verslaan het nie, wat die seemonster deurboor het nie? Word wakker, word wakker! Staan op, Jerusalem! Jy het die oordeelsbeker uit die hand van die Here gedrink wat jou laat steier het…

“So sê die Here, jou Here en jou God wat die saak van sy volk behartig. Ek gaan die beker wat jou laat steier het, uit jou hand wegvat, die beker van my toorn. Jy hoef nie verder daaruit te drink nie” (Jesaja 51:9, 17, 22).

In hierdie kragtige profesie, vertel Jesaja vir ons dat God in die hand van elke nasie ‘n beker gesit het, wat hulle laat steier. Hierdie beker kom van die Here af en dit is gevul met vrees, hopeloosheid en radeloosheid.

Jesaja skryf vir ‘n volk wat in ballingskap in Babilonië is. Sy boodskap is gerig aan hulle wat ondanks die boosheid van die omringende nasies nogtans na God soek. Dit word gerig aan daardie paar wat nog nie ingegee het aan materialisme en sensualiteit nie.

Jesaja skryf baie oor die laaste dae, en ek glo saam met ander Bybel geleerdes dat hierdie boodskap op die hedendaagse kerk kan toegepas word. Ja, dit het ‘n boodskap vir almal wat die Here soek in ‘n goddelose tyd. Kortliks, dieselfde beker wat God in die hande van Babilonië, Assirië en die omliggende nasies gesit het, sit hy ook in die hande van die moderne nasies.

Jesaja bring hierdie boodskap in die middel van ‘n moeilike, chaotiese tyd, terwyl al die nasies van die beker van ongeregtigheid drink. God se mense was gepla deur vrees in daardie tyd, vrese wat ons ook vandag in ons tyd sien:

1. Daar was die daaglikse vrees om alles te verloor as gevolg van die chaotiese wêreld toestand.

Die Here sê aan sy oorgeblewe getroues in Babilon: “Jy was altyddeur bang vir die woede van jou verdrukker” (Jesaja 51:31). God sê vir sy mense: “Julle dink julle brood gaan op raak, en julle gaan in ‘n put armoede verval. Julle het julle oë gedraai na die verdrukker in plaas van na julle Voorsiener.”

Die feit bly staan dat sommige van hierdie mense, kinders was toe hulle gesien het hoe hulle ouers hulle huise in Israel verloor het. Al hulle besittings is buitgemaak deur die invallende Babiloniërs. Nou was daar die bedreiging dat die Perse Babilonië kon inneem en dieselfde kon doen. Dit het veroorsaak dat God se kinders trefbaar en magteloos gevoel het. Hulle moes toesien hoe ‘n internasionale krisis die gemeenskap rondom hulle laat bewe het.

Vrees het hulle oorweldig en hulle harte gedurig vasgegryp. Hulle dae was vol met groeiende vrees vir ineenstorting, dit wat hulle gedurende die ballingskap opgebou het, sou spoedig onteien word. Kan julle, julel dit voorstel? Hier was God se uitverkorenes besig om te bid en God se aangesig te soek, terwyl hulle gedrink het uit die beker wat hulle laat steier het, van vrees. Hulle het gewonder, “Hoe gaan ons oorleef? Hoe sal ons vir ons families sorg?” Dit was bloot ‘n vrees van oorlewing.

2. Hulle het ook gevrees dat hulle kinders deur die Babiloniese gees ingesluk sal word.

“Jou seuns lê magteloos op die hoeke van die strate” (51:20). Bekommernis, het die Israelitiese ouers oorweldig (oor hulle kinders). Hierdie vrees het so oorweldigend geword, dat dit soos dronkenskap die getroues oorweldig het. Kortliks, hulle het hulle kinders sien koud word in die geloof, as gevolg van die bose Babiloniese invloed. Die jong mense het verhard terwyl hulle, hulleself oorgegee het aan sensualiteit, materialisme, en wellus. Eindelik het die Here ‘n lamheid oor hierdie jeug gebring as straf op hulle afvalligheid.

3. Hulle het die vreeslike rampe, wat die nasies om hulle getref het, gevrees.

“Daar is net verwoesting en vernietiging, hongersnood en bloedvergieting. Wie kan vir jou uitkoms gee?” (51:19) Jesaja gee hier nie ‘n lys van die rampe wat God se volk op daardie oomblik bedreig nie. Maar hy sê dat hierdie dinge toegevoeg word by hulle beker van steiering. Die krisisse op internasionale vlak verhoog hulle angs op persoonlike vlak.

4. Daar is geen leier om hulle uit die chaos te lei nie.

“Onder al die seuns wat jy in die wêreld gebring het, was daar nie een wat jou gelei het nie, onder almal wat jy grootgemaak het, was daar nie een wat jou aan die hand gevat het nie” (51:18). Daar was geen koning, geen prins, geen politieke leier wat hoop vir die mense kon bring nie. Niemand het antwoorde gehad vir die desperate situasie nie. Inteendeel, valse profete was volop, met hulle leuens en profesie van voorspoed, terwyl hulle, hulle eie sakke gevul het. Daar was geen enkele ware stem in die land wat vrede of hoop kon bring nie.

“Gryp in soos in die ou tyd, soos in tye lank gelede” (51:9) Let op: dit is ‘n beskuldigende uitroep. Dit veronderstel dat God geslaap het, onbevange met sy kinders se nood. Hulle het inderwaarheid gesê: “Here, waarom doen U nie iets nie? Waar is u beloofde mag? Tree op, in ons belang, soos U vir u kinders by die Rooi See ingetree het. Doen vir ons wat U toe gedoen het.”

Dink na oor wat God se volk hier sê. Hulle roep beskuldigend na die Een wat nooit sluimer of slaap nie, wie se arm altyd uitegesteek was na hulle toe. “God word wakker!” Hierdie selfde Israeliete het dikwels gepreek oor die magtige God van wonderdade van die Verlede. Tog het hulle min geloof in sy bereidwilligheid om hulle nou in hulle huidige krisis te help.

Sê vir my, is die kerk vandag nie netso nie? Ons preek ook lang preke oor die Here se mag in die verlede, ‘n God wat water uit ‘n rots voortgebring het, wat brood uit die hemel gegee het, wat dooies opgewek het, maar soos die Israeliete in Babilon, het ons min geloof dat God in ons teenwoordige nood wonderwerke sal doen. Ons sing lofsange oor sy mag, ons preek oor gebede wat verhoor is. Tog; verontrus ons, ons oor waar ons volgende salaris tjek vandaan sal kom; ons is bekommerd oor ons kinders, ons kwel ons oor hoe ons ons verband gaan afbetaal. Ons drink ook van die beker wat ons laat steier, vol van ongelowige gedagtes.

Kyk na die ooreenkomste tussen ons vrese en die van die Israeliete in Babilon. Ek sien dat die vier vrese wat hulle oorweldig het, ons ook pla.

1. Daar is die daaglikse vrees om alles te verloor.

Die Verenigde State ervaar die grootste behuisings krisis sedert die Groot Depressie. Huis waardes het laer geval, persentasie gewys, as wat ooit voorheen aangeteken is. Een en ‘n half miljoen mense loop gevaar om hulle huise te verloor.

Ons grootste, mees betroubare banke moes uitgeborg word deur Arabiese en Sjinese geld. Sjina het onlangs 650 biljoen dollar in ons bankstelsel gesit om dit te red. Hulle moes ook een van ons grootste versekerings maatskappy borg.

Die sinkende ekonomie het ons grootste bekommernis geword, selfs groter as die Irak Oorlog en die terroriste bedreiging. Die aandele mark is aan die tuimel, met waarskuwings van alle kante dat ‘n diep resessie dreig. Terwyl die Kongres oor die moontlikheid stem om tjeks na elke huishouding te stuur, om die ekonomie te stimuleer, is mense te bang om dit te spandeer.

2. Die toenemende angs om kinders te verloor.

Kollege kampusse verdrink in alkohol, met ‘n groeiende epidemie van fuifpartye. Selfs in gegoede voorstedelike hoërskole is dit moeilik om leerlinge te kry wat nie rook of drink nie, baie is alreeds ernstig verslaaf. “Crystal meth”, die nuwe maklike bekombare en goedkoop verdowing, skuif oor die stede en dorpe en ‘n hele geslag val in die helse greep daarvan. ‘n Vroeëre verslaafde, wie se verslawing hom tot op die rand van selfmoord gedryf het, het vir my vertel dat die uitwerking van “crystal meth” soos die effek van 1,000 kokaine snuiwe is.

Soos die skool skietery toeneem in die laaste jare, word ouers meer en meer beangs om hulle kinders na kolleges of hoërskole te stuur, selfs na privaat skole. ‘n Welgestelde vader van ‘n dogter op Illinois universiteit het ‘n helikopter gehuur om oor die universiteit te sweef om sy dogter te red, in geval daar weer ‘n skietery sou uitbreek.

Ek is ‘n pa en ‘n oupa wie se hart breek oor ‘n geslag van jongmense wat deur die duiwel gevang en as gyselaars gehou word. Net soos vir ander ouers is die versoeking daar om oor te gee aan vrees. Maar as ek toegee daaraan dat vrees my hart oorweldig sal ek ook ten gronde gaan.

3. Daar is vertwyfeling oor die ontvolking, hongersnood en terrorisme wat oor die wêreld, plaasvind.

Verslae sê dat 50,000 mense in die Kongo sterf aan hongersnood. Etniese opruiming in die Sudan het 300,000 mans, vroue en kinders van hulle woonplek laat vlug. Kenya word geterroriseer deur brutale geweld, met menigtes wat omkom in die stede en dorpe. Chad is in die greep van burgeroorlog. Nigerië verval in maatskaplike chaos. Die Midde Ooste bly ‘n kookpot van vrees en terrorisme.

Mag God gee dat ons harte sal breek oor hierdie tragedies en onrus. Ons bediening is daagliks in kontak met Kenya. Hulle sê dat kerke en stamleiers probeer om mense te midde van die chaos te verenig.

4. Die hele wêreld wag op ‘n redder, ‘n leier, wat antwoorde vir hierdie probleme sal hê.

Die Europese Unie is besig om planne te maak om ‘n “super president” aan te stel wat ongehoorde mag sal hê en ‘n militêre mag sal opbou. Intussen wag die wêreld vir die verskyning van ‘n Man met Antwoorde. Een na die ander maak politici onmoontlike beloftes, en beloof dat hulle alles sal regstel. Verwagtinge neem toe met elke nuwe gesig wat verskyn. Maar alle leiers wat verskyn sal verslae bly staan. Elke wonderbare oplossing sal ontmasker word as wensdenkery. Al hierdie teleurstelling maak die pad oop vir die Antichris.

Jesaja sê vir ons dat nie eers die “seuns van die kerk” leierskap kan verskaf nie. Dink daaraan dat in elke presidensiële verkiesing, spog die politici dat hulle “seuns van die kerk” is. Kyk na die presidents kandidate wat in die huidige verkiesing meeding: een kandidaat was ‘n Mormoon, een ‘n Baptiste predikante, ‘n ander een was van die “Church of Christ”. Almal van hulle praat oor Jesus en dra Bybels, en een dra ‘n eksemplaar van “The Purpose Driven Life”. Tog sê die Skrif vir ons: “Nie een van al die seuns wat sy gebaar het, het haar gelei nie; en nie een van al die seuns wat sy groot gemaak het, het haar aan die hand gegryp nie.” (Jesaja 51:18)

Niemand kan besluit wat om te doen in verband met die verslegtende ekonomie, of die oorlog of gesondheidsorg krisis nie. Die opbouende probleme is bo almal se vuurmaakplek. Die waarheid is daar is slegs Een wat al die probleme kan oplos, ons Here en Verlosser, Jesus Christus. Slegs Hy kan ons aan die hand vat en na vrede, hoop en oorwinning lei.

Wat beloof God dat Hy sal doen in verband met die beker wat ons laat steier? Jesaja sê vir ons: “Daarom, hoor dit tog, ellendige, en jy wat dronk is, maar nie van wyn nie.” (Jesaja 51:21) Hier is ‘n oproep vir ons om aandag te gee, van “jou God, wat die saak van sy volk verdedig” (51:22). Die Here sê, in kort, “Ek het ‘n woord vir almal wat regverdigheid liefhet, wat My soek, maar verdwaas is deur angs.”

“Ek gaan die beker wat jou laat steier het, uit jou hand wegvat, die beker van my toorn, jy hoef nie verder daaruit te drink nie” (51:22). God verklaar; “Ek het vir jou voorsiening gemaak, sodat jy nooit weer uit die beker wat jou laat steier hoef te drink nie. Slegs die goddelose sal van my beker van toorn drink. Maar Ek het vir jou voorsiening gemaak om van my fontein van die lewe te drink.”

Geliefde, die Here het nooit bedoel dat sy kinders in paniek en bewing sal lewe nie. Selfs in die Ou Testament, het die Here sy mense gehad wat vertrou het op sy beloftes en wat onbewoë was deur die chaos om hulle. Ons sien dit in die lewe van Habakuk, ‘n man wat ‘n visioen van die einde gehad het (Habakuk 2:3).

Habakuk het ‘n volk in die laaste dae gesien, wat hulleself sal vermoei in die najaag van voorspoed en hebsug. Volgens sy visioen sal daar ‘n vreeslike gees van geweld in daardie dae wees (1:9). Habakuk sê hiervan: “Na jou toe sal die beker van die regterhand van die Here omgaan, en skande tref jou eer.” (2:16)

Ons weet dat ‘n profeet altyd eerste met sy eie geslag (tydgenote) praat. Tog, volgens Habakuk is hierdie profesie ook vir ons bedoel. Hy sê vir ons: “Die gesig sal nog duur tot op die vasgestelde tyd; maar dit spoed na die einde en sal nie teleurstel nie.” (2:3)

Habakuk het ‘n “beker wat laat steier” gesien: “Toe ek dit hoor, het my ingewande gebewe … ja, ek het gebewe waar ek staan.” (3:16)

Hier was ‘n Godvresende profeet, wat vir ‘n tydlank so oorweldig was deur die vreeslike gebeure, dat selfs hy gebewe het. Maar die Gees het op Habakuk gekom, sodat hy geprofeteer het: “Al sou die vyeboom nie bot nie en daar geen druiwe aan die wingerde wees nie, al sou die olyfoes misluk en die lande geen oes lewer nie, al sou daar geen kleinvee in die kampe meer wees nie en die beeskrale sonder beeste wees, nogtans sal ek in die Here jubel, sal ek juig in God my Redder. Die Here my God gee vir my krag. Hy maak my voete soos die van ‘n ribbok, op hoë plekke laat Hy my veilig loop (3:17-19).

God het die beker wat hom laat steier het van sy dienskneg, Habakuk weggeneem. En Hy sal dit ook vir al sy getroues vandag doen.

Die wat oorgebly het van God se kinders, het getrou na Hom gesoek. Maar God soek nou na iets wat verder gaan as net soek. Onthou, hulle uitroep was, “Here, ontwaak! Gryp in!” Hoe het God gereageer?

Hy antwoord met die woorde: “Word wakker, word wakker! Staan op, Jerusalem, jy wat die oordeelsbeker uit die hand van die Here gedrink het, wat jou laat steier het, dit leeggedrink het!” (Jesaja 51:17) Met ander woorde: “Nee, word jy wakker, Israel. Dit is jy wat slaap, wat dronk geword het van vrees.” “Ek het my woorde in jou mond gegee, en Ek het jou met die skaduwee van my hand beskut … julle is my volk … (tog) het julle die beker wat julle laat steier het leeggedrink.” (51:17)

Ek het van so baie gelowiges gehoor wat die beker wat hulle laat steier het, leeggedrink het. Hulle het soveel krisisse en trauma’s deurleef dat hulle nou uitgeput is. Hulle is so belas dat hulle dink, nog net een terugslag of vrees, sal hulle hopeloos vernietig. Hulle het tot aan die einde van hulleself gekom, hulle is op breekpunt.

Wat sê God vir sulke bevreeesdes wat bewe van angs. Wat is sy voorskrif vir sulke harte wat vergaan van vrees, wie se oë gevestig is op die rampspoedige bedreiginge wat oor hulle gaan kom? Hy gee vir hulle hierdie woord: “Word wakker! Staan op! (51:17) Hier is die voorwaarde wat God vir ons gee, sodat ons die beker wat ons laat steier kan wegskuif: “Staan op! Neem ‘n standpunt in!”

Geliefdes, met alles wat aan die kom is – slegte mense word slegter, ekonomiese krisisse word erger – het God se volk meer nodig as net opbouende boodskappe. Hulle het meer nodig as preke wat kortstondige geloof opbou. ‘n Man het vir my geskryf, “U huidige boodskappe is ‘n herhaling van mekaar. Die een boodskap na die ander is besig om moedelose luisteraars moed in te praat. Dit lyk asof min mense ‘n geloof besit wat nie gedurig opgepomp hoef te word nie. Ken hulle nie hulle Bybels nie?”

Dit was presies God se besorgdheid oor Israel. Wat was God se antwoord op hulle beskuldiging? Hy het vir hulle gesê: “Hoe is dit dan dat jy bang is vir ‘n sterflike mens, vir ‘n mens wat so maklik vergaan soos gras?” (Jesaja 51:12) Met ander woorde: “Ek het my woorde in jou mond gegee. Ek het jou oordek met my hand. Ek het met ‘n eed beloof dat julle my volk is. Tog, is julle onwillig om te glo dat Ek dit wat Ek beloof het, sal doen. Julle vrees nog altyd mense wat soos gras sal vergaan.”

Paulus het gepreek: “na die mate van geloof, soos God dit aan elkeen toebedeel het.” (Romeine 12:36) Alle gelowiges ontvang ‘n mate van geloof. En daardie geloof moet opgebou word tot ‘n onwankelbare, standvastige geloof. Hoe gebeur dit? Soos die geloof groei word dit bevestig en versterk – net op een manier – deur die hoor en vertrou op God se Woord.

Die Here sal nooit van ons vra om te doen wat onmoontlik is nie. Dit is moontlik vir ons, om onsself op te wek en te vra: “Hoekom is jy so bang? Waarom gee jy toe aan die ontwrigtende beangstheid? Waarom bring die toekoms vertwyfeling in my siel?

Die rede waarom dit gebeur is: omdat ons nog nie ten volle ons lewe, ons families, ons gesindheid, ons werk, ons huise in God se getroue Hande geplaas het nie. Ons het nog nie die geloofsprong gewaag wat sê: “My Heer is getrou en waaragtig. Alhoewel ek talle male gefaal het, het Hy my nog nooit in die steek gelaat nie. Kom wat wil ek sal my lewe en my toekoms aan sy sorg toevertrou.”

Hoe kan ons dit doen? Deur die woord wat Hy ons gegee het, vas te gryp: “So sê die Here, jou Here en jou God wat die saak van sy volk behartig. Ek gaan die beker wat jou laat steier het, uit jou hand wegvat, die beker van my toorn. Jy hoef nie verder daaruit te drink nie.” (Jesaja 51:22) Wat Hy sê is dit. “Ek slaap nie, Ek is dieselfde God wat die Rooi See oopgemaak het, wat dooies opgewek het, en wat voorsiening vir jou gemaak het, My volk behoort nie in die bande van vrees te lewe nie.”

As ons so in die geloof staan, sal ons nog skielike aanvalle van angs ervaar. Maar ons moet opstaan daarteen – gryp God se beloftes aan en wees ten volle oortuig dat Hy by magte is om te doen wat Hy beloof het, en wat ons aan Hom oorgegee het kan Hy bewaar. Dan sal ons die beker nie meer drink nie.

Hoe donkerder die toekoms word, hoe meer moet God se volk deur die geloof lewe. As ons bevrees en paniekerig raak, maak ons van God ‘n leuenaar. ‘n Tienerjarige meisie het hierdie soort geloof kragtig uitgeleef. Die verhaal is onlangs in “Newsweek” gepubliseer. ‘n Vliegtuig onderweg van Newark na Parys het hewige, ontstuimige weersomstandighede ondervind. Die passasiers het paniekerig geraak en begin skree. Te midde van dit alles het die sestienjarige meisie rustig bly sit en haar Bybel gelees. Later is vir haar gevra waarom sy so rustig kan bly onder die lawaai. Haar antwoord was: “My Bybel het beloof dat God my sou bewaar, daarom het ek net gebid en geglo.”

Op hierdie oomblik is die wêreld op pad na ontstuimige weer. Daar sal chaos wees, wat paniek en vrees sal ontknoop. Maar God het vir ons gesê: “My Woord is in jou. Jy is onder die skaduwee van my hand. Jy is my kind.” Dit het tyd geword dat ons, ons sitplekgordel moet vasmaak, ons Bybel moet oopmaak en onder dit alles, met ons Vader moet praat. Hy het gesê ons sal nie vergaan nie: “Ek het die Here altyd voor oë. Hy is aan my regterhand, ek sal nie wankel nie.” (Hand. 2:25)

Ek vermaan julle maak hierdie kragtige woorde van Jesaja julle eie:

“Kyk op na die hemel: wie het die sterre geskep? Hy wat die hemelse leer laat uittrek in hulle volle getal, dit is Hy wat hulle elkeen gemaak het. Met sy groot krag, sy groot mag, sorg Hy dat geeneen van hulle ontbreek nie. Waarom sê jy dan, Jakob, waarom kla jy, Israel: Die Here sien nie raak wat van my word nie, my reg gaan by my God verby?” Weet jy dan nie, het jy nog nie gehoor nie? Die Here is die ewige God, Skepper van die hele aarde. Hy word nie moeg nie, Hy raak nie afgemat nie en sy insig is ondeurgrondelik.

“Hy gee die vermoeides krag, Hy versterk die wat nie meer kan nie. Selfs jongmanne word moeg en raak afgemat, selfs manne in hulle fleur struikel en val, maar die wat op die Here vertrou, kry nuwe krag. Hulle vlieg met arendsvlerke, hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle loop en raak nie afgemat nie.” (Jesaja 40:26-31)

Maak gereed vir die koms van die Here

suansee_chan — Fri, 22 Feb 2008 10:49:18 -0600

‘n Geliefde Christen vrou van Lousiana het vir ons geskryf: “Verlede Sondag het ons pastoor gevra vir getuienisse oor wat God die afgelope week gedoen het. Sy eie vyfjarige seuntjie het opgestaan en gesê: “Ek het laasnag gedroom. Jesus het vir my gesê Hy kom gou.” Die Heilige Gees het daardie kind gebruik om God se kinders te herinner aan ‘n heerlike waarheid.

Ongelukkig, weet die teenwoordige geslag minder van die Wederkoms van Christus, as alle vorige geslagte. Jesus se Wederkoms word selde nog van die kansels af verkondig. Om die waarheid te sê is daar baie wat hulleself Christene noem, wat hierdie waarheid nie meer wil hoor nie. Hoekom?

Die lewe behandel die meeste Christene goed, die klem val dus op hoe om hierdie goeie tye te laat voortduur. Soos Lot se vrou, word hulle besit deur hulle besittings. Hulle is verslaaf aan die dinge van die wêreld, en in hulle gedagte kan Christus se koms dit omvergooi.

Ek het gehoor dat kerkgangers spot met Jesus se Wederkoms, wat enige oomblik mag gebeur. Daar is selfs ‘n leerstelling wat beweer dat Jesus nie voor oor duisend jaar sal terug kom nie. Die gedagte daaragter is dat die kerk genoeg tyd sal ontvang om die wêreld te evangeliseer en ‘n nuwe wêreld orde te bewerkstellig voordat Christus sal terugkom om as Koning te regeer.

Die apostel Petrus sê hieroor: “Veral moet julle weet dat daar in die laaste dae, mense op die toneel sal verskyn wat die spot dryf en wie se lewens net deur hulle eie begeertes beheers word. Hulle sal spot en sê: “Wat het nou geword van die belofte van sy Wederkoms? Ons vaders is al dood en tog bly alles nog net soos dit was, van die begin van die skepping af. (2 Petrus 3:34)

Petrus gee ‘n skerp vermaning vir al sulke onkundige, eiewillige mense: “Maar die dag van die Here sal so onverwags soos ‘n dief kom. En op die dag sal die hemel met ‘n groot gedruis verdwyn, die hemelliggame sal tot niet gaan, en die aarde met alles wat daarop is.” (2 Petrus 3:10)

Verder sê Petrus daar is ‘n rede waarom Christus nog nie gekom het nie. Hy skryf: “Die Here stel nie die vervulling van sy belofte uit nie, al dink party mense so. Nee, Hy is geduldig met julle omdat Hy nie wil hê dat iemand verlore gaan nie. Hy wil hê dat almal hulle moet bekeer.” (2 Petrus 3:9) Onse God is oorvloedig in sy genade teenoor die goddelose.

Persoonlik staan ek verbaas oor God se genade oor ons huidige geslag. Die toenemende morele agteruitgang skok selfs die wêreldse waarnemers. Selfs as ‘n mens jou gewete skoon probeer hou, word jy besoedel deur die daaglikse rapporte van bose gebeure. Sommige dinge is so vuil, so onbegryplik: skool moorde, wrede verkragtings, kinder mishandeling, blatante homoseksualiteit, onuitspreekbare gruweldade.

Dikwels roep ons harte uit: “Here, wanneer sal geregtigheid beoefen word? Wanneer sal U die kwaaddoeners oordeel? Ons wonder waarom God so lank wag om die vreeslike boosheid van ons tyd te oordeel. Ons dink aan die oomblik wanneer hierdie boosdoeners uiteindelik voor God en sy heiligheid op hulle knieë sal val.”

Petrus sê dat Jesus nou nie konsentreer op oordeel nie, selfs nie vir die ergste sondaars nie. Maar dat Hy besig is met genade. Hy is lankmoedig teenoor die ergste kwaaddoeners. Hy wag om genade te betoon aan elke onbekende sondaar, Hy agtervolg hulle en haal hulle oor.

“Aangesien al hierdie dinge so aan hulle einde gaan kom, moet julle des te meer vroom en aan God toegewy lewe. Leef in verwagting dat die dag van God kom en beywer julle daarvoor, die dag waarop die hemel in vlamme sal vergaan en die hemelliggame sal brand en wegsmelt. Maar ons leef in die verwagting van ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde wat God belowe het en waar die wil van God sal heers. Daarom geliefdes, terwyl julle hierdie dinge verwag, moet julle julle daarvoor beywer om vlekkeloos en onberispelik voor God, en in vrede met Hom, te lewe.” (2 Petrus 3:11-14)

Ons kan ons dae verkwis deur besig te wees met die tekens van die tye, in die Midde Ooste en elders. Maar God sê; “Kyk na julle eie harte. Maak seker dat julle my Woord met toewyding uitleef.” Paulus voeg by: “Elkeen van ons sal dus oor homself aan God rekenskap moet gee. (Rom. 14:12) Hy waarsku ons dan om andere nie te oordeel nie, en versigtig te wees om nie ‘n struikelblok vir andere te wees nie.

Ons kan seker wees dat God die goddeloses gaan oordeel. ‘n Afrekeningsdag kom, dit is seker. As daardie tyd aanbreek sal alle spotters, goddelose en slegte mense verantwoording moet doen. Die boeke sal oopgemaak word en elke gemene daad sal aan die lig kom en alles wat hierdie verdorwenes gedoen het, teenoor God se outoriteit, sal openbaar gemaak word. Hulle dade sal veoordeel word en hulle sal, vir ewig, uit God se teenwoordigheid gewerp word.

Jesus verseker sy dissipels; “Sal God dan nie aan sy uitverkorenes wat dag en nag tot Hom roep, reg doen nie? Sal Hy hulle lank laat wag?” Hy sê eintlik: “Ja, God sal eendag met hulle wat gespot het, sy volgelinge vervolg en in die tronk gegooi het en hulle gedood het, afreken. Die hulproep van die vervolgde kerk word gehoor, en Hy sal hulle spoedig wreek. Tog sê Jesus in die volgende sin: “Maar sal die Seun van die mens by Sy koms nog geloof op die aarde vind?” (Lukas 18:8)

Hierdie vraag van Jesus openbaar Sy grootste besorgdheid. Hy sê: “as Ek terug kom, sal Ek hulle soek wat My belofte om weer te kom geglo het. Die vraag is, sal hulle gereed wees en vir My wag? Sal hulle die wêreld afgelê het en verlang hulle daarna dat Ek hulle sal huistoe neem as My bruid? Sal hulle vlekloos wees, of besoedel met die gees van hierdie wêreld? Sal Ek terug kom en hulle hoor roep. ‘Kom, Here Jesus’?”

Jesus volg hierdie bewering op met ‘n verduidelikende woord: “Maar … (24:37). Hy beskryf dan wat die houding van die mensdom in die tyd van sy Wederkoms sal wees. Hy gee nie vir ons ‘n datum nie, maar Hy beskryf hoe die mense dan sal leef.

Dan gee Hy ‘n historiese beeld: “Soos dit in die dae van Noag was, sal dit ook wees by die koms van die Seun van die mens. In daardie dae voor die sondvloed het hulle soos gewoonlik geëet en gedrink en getrou tot op die dag dat Noag in die ark ingegegaan het. Hulle het nie besef wat aan die gang was nie, totdat die sondvloed gekom en hulle almal weggeskeur het. Net so sal dit gaan by die koms van die Seun van die mens.” (24:38-39) Jesus noem ook Lot se tyd: “In die tyd van Lot het dit ook net so gegaan; hulle het maar soos gewoonlik geëet en gedrink, gekoop en verkoop, geplant en gebou. Maar op die dag tot Lot Sodom verlaat het, het vuur en swawel uit die hemel gereën, en dit het almal uitgewis. Net so sal dit ook gaan op die dag wat die Seun van die mens verskyn.” (Lukas 17:28-30)

Let daarop dat Jesus geen enkele sonde in hierdie gedeelte vermeld nie. Ons weet almal dat dit nie sonde is om te eet en gesonde vloeistowwe te drink of om verloof te raak of te trou nie. Dit is nie sonde om te koop en te verkoop, om te plant of te bou nie. Daar is niks verkeerd met enige hiervan nie. Inteendeel die Here het ons opdrag gegee om te werk en te wag tot Hy kom. Jesus veroordeel nie hierdie dinge nie. Hy wys vir ons hierdie daaglikse gebeure om te sê, “Dit is hoe die lewe sal aangaan tot Ek kom. Dit sal soos elke ander dag wees, wanneer niemand iets buitengewoons verwag nie.”

Ons weet dat sowel Noag as Lot se gemeenskappe verwoes is deur God se oordeel. Wat sê Jesus dus deur hierdie beskrywing van alledaagse gebeurtenisse? Hy beskryf eenvoudig mense wat besluit het om God se waarskuwings, van die komende oordeel, te verwerp. Onthou Noag het sy gemeenskap vir 120 jaar gewaarsku, dat algehele verwoesting gaan kom. Maar die Skrif sê: “Omdat die verkeerde daad nie meteens gestraf word nie, hou mense eevoudig aan om verkeerd te doen.” (Prediker 8:11)

Dit is presies wat in die hedendaagse gemeenskap gebeur. Daar is ‘n waansinnige gekoop en verkoop, geëet en gedrink, geplant en gebouery. Menigeen is behep met persoonlike gewin, en hulle verwerp enige negatiewe boodskap wat hulle voortgang kan hinder. Selfs sekulêre stemme wat waarsku teen komende finansiële instorting word geïgnoreer.

‘n Godvresende Christen vrou het vir my geskryf oor ‘n gesprek wat sy met ‘n bejaarde Joodse vrou gehad het. Hierdie vrou wat die groot slagting onder die Jode tydens die Tweede Wêreld Oorlog oorleef het, het gesê: “Wat tans in Amerika gebeur herinner my aan wat gedurende Hitler se opkoms in Duitsland gebeur het. Al die waarskuwings is geïgnoreer. Hitler se anti-Semistiese opmerkings is lig opgevat. Ek was maar net ‘n kind, maar ek onthou die groot skmerpartye wat tot diep in die nag aangehou het, selfs nadat Hitler Jode in die tronk begin gooi het, en andere na die gaskamers gestuur het.

Ek onthou dat die ouer Jode gesê het: ‘Dit kan nie hier gebeur nie, nie in ‘n geleerde, beskaafde land soos Duitsland nie.’ Hulle het eenvoudig die nagte omgedans, die mans in hulle aandpakke en die vroue in hulle duur skemerparty-rokke. Net ‘n paar weke later, is daardie selfde mense soos beeste in spoorwegtrokke gedruk en weggeneem na konsenstrasiekampe. Hulle het gedink die lekker lewe sal vir altyd aanhou. Hulle het spoedig geskok gevra: ‘Net ‘n paar weke terug het ons nog gedans en gedrink. Wat het gebeur? Hoe het dit so onverwags oor ons gekom?’

Hierdie waarskuwingsroep gaan weereens uit na die kerk van God: “Jesus kom! Die bruidegom is onderweg. Klee julleself en wees gereed om uit te gaan en Hom te ontmoet. Kyk op, julle verlossing is naby!” Tog sê Jesus, dat mense die roep sal ignoreer. Dit sal soos in die dae van Noag en Lot wees. Mense sal hulle besigheid doen, sonder om aan Sy koms te dink, sonder om ag te gee op profetiese tekens. Dit is presies die tekens wat ons sal sien: ons sal ‘n voorbedagte onverskilligheid sien.

“Dan sal twee mense op een bed slaap, die een sal saamgeneem en die ander agtergelaat word. Twee vroue sal koring maal, die een sal saamgeneem en die ander agtergelaat word.” Toe vra hulle Hom: “Waar, Here? Hy sê vir hulle: Waar die liggaam lê daar sal aasvoëls bymekaar kom.” (Lukas 17:34-37) Wat Jesus hier sê is: “Ek is die hoof van die liggaam. Die hoof gaan met die liggaam verenig word.”

Sommige geleerdes sê die wat opgeraap word, is die sondaars wat geoordeel gaan word. Maar die Skrif suggereer iets anders. Jesaja praat van arende as verwysing na die kerk: “die wat op die Here wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle handel en word nie mat nie.” (Jesaja 40:31) God het ook vir Israel gesê: “Julle het self gesien wat Ek aan die Egiptenare gedoen het, en dat Ek julle op arendsvlerke gedra het en na My toe gebring het.” (Exodus 19:4)

In Matteus praat Jesus van die uitverkorenes wat bymekaar gemaak word: “Die groot trompet sal weerklink, en Hy sal sy engele uitstuur om sy uitverkorenes bymekaar te maak van die vier windstreke van elke uithoek van die aarde af.” (Mat. 24:31) Paulus maak dit verder duidelik: “Wanneer die bevel gegee word en die stem van die aartsengel en die trompet van God weerklink, sal die Here self uit die hemel neerdaal. Allereers sal die wat in Christus gesterf het, uit die dood opstaan; daarna sal ons wat nog lewe, saam met hulle op die wolke weggevoer word, die lug in, die Here tegemoet. En so sal ons altyd by die Here wees. Troos mekaar met hierdie woorde. (1 Thes. 4:16-18)

Hoe dramaties hierdie gebeure ook al is, Jesus se punt is dat dit op ‘n gewone dag sal gebeur. Dit sal soos daardie bekende dae van oordeel wees, in die tyd van Noag en Lot. Mans en vroue sal besig wees met hulle alledaagse werk. Dan sal alles skielik gebeur – in ‘n oomblik. Paulus sê: “By die laaste trompet sal dit in ‘n oomblik (‘n oogwink) gebeur, want die trompet sal weerklink, en die dooies sal as onvergangklikes opgewek word, en ons sal verander word. (1 Kor. 15:52)

Dit sal ‘n dag wees soos elke ander dag. Die hele mensdom sal onbewus wees van wat gebeur, en dan in ‘n enkele oomblik, sal Christus Sy bruid kom haal.

Ek sal nooit iets doen om ‘n medegelowige te laat twyfel aan sy gereedheid nie. Die meeste mense wat hierdie boodskap lees, kan sê: “Ja, ek is gereed. Ek het my bekeer en my sonde bely, en ek is vergewe. Ek stel my vertroue op Jesus se regverdigheid. En as Hy nou sou kom, weet ek, ek sal nie veroordeeld staan nie. Ek weet in wie ek glo. Ek is seker ek behoort aan Hom.” Ek sal self ook so sê.

En tog, as ek weer hierdie waarskuwings van Christus lees, is daar iets wat ek nie kan vergeet nie. Jesus beveel ons, “Bly waaksaam.” (Mat. 24:42) Dan sê Hy, “maar onthou” (24:43), met ander woorde: “As julle gereed sal wees – as julle sal waak soos Ek dit wil hê – dan is daar iets wat julle moet weet.”

Dan beskryf Jesus ‘n man wat gedink het, dat hy gereed is, maar hy was nie. In hierdie man se huis word ingebreek (24:43). Daarna beskryf Jesus ‘n persoon wat waarlik gereed was (24:45-47). Ten slotte gee Hy ‘n vreeslike waarskuwing aan slegte diensknegte wat in ‘n huigelaars hel gewerp sal word (24:48-51).

Die dienskneg wat waarlik gereed is, word vergelyk met die hoof van ‘n huishoudinig wat vleis gee vir hulle onder hom. “Wie is dan die getroue en verstandige slaaf vir wie sy eienaar oor sy ander slawe aangestel het om hulle op tyd kos te gee?” (24:45) Jesus sê dat hierdie slaaf se beloning sal wees om ‘n regeerder oor sy meester se besittings te word (24:47). Dit is dus opsigtelik dat “die gee van vleis op die bepaalde tyd” van groot belang is.”

Wie is die regeerders oor huishoudings van wie Jesus hier praat? Dit is die ouers. Dit sluit ook predikante en pastore in wat oor die huishouding van God regeer (Ef. 2:19). Hoe gee ‘n ouer “vleis op sy tyd?” In Bybelse terme, verteenwoordig vleis die Woord van God. Die Griekse betekenis van die woord verwys na “voeding”, van die wortel wat “om groot te maak” beteken. Vervolgens beteken die uitdrukking “op die geskikte tyd” – “op die regte tyd.” Christus sê, “Geseënd is daardie ouers wat hulle kinders voed met God se Woord. Hulle voed hulle op met Bybelse teregwysing, terwyl daar tyd is, voordat dit te laat is.”

Amerikaanse kerke stuur sendelinge oral oor die wêreld om die onbekeerdes te bereik. In die tussen tyd verloor die kerk ‘n hele geslag van die jeug, God sal ons verantwoordelik hou. As Jesus sê; “Gee vir hulle vleis,” sê Hy, “bly by die Woord.” Met ander woorde: “Moenie ‘n kompromie met my heilige wette aangaan nie. Jy kan nie jou kind toelaat om jou te beïnvloed om die waarheid geweld aan te doen nie. Ek beloof om hulle te eer wat My Woord eer.”

Mag die Here van elke hedendaagse ouer sê wat Hy van Abraham gesê het: “Ek ken hom, hy sal sy kinders en sy huishouding opdrag gee, en hulle sal in My weë wandel.” (Gen. 18:19) Sulke ouers sal regeerders word oor hulle Meester se goed.

Jesus se woorde slaan ook op Evangelie bedienaars. Soos die ouers, moet hierdie herders in God se Huis hulle kudde voed met vleis en nie net melk nie. Hulle moet hulle kudde vermaan om in die vrees van die Here te lewe, en tot volwassenheid in Christus te kom. Jesus sê van hulle wat dit getrou doen: “Geseënd is die herder, wat, wanneer ek kom, getrou bevind sal word, in die voeding van my skape, met die ware leer van my Woord. Ek sê vir hierdie herders: as Ek terugkom, sal ek jou aanstel as regeerder oor my besittings. En daardie besittings sluit alles in wat die Vader My gegee het.

As Jesus terugkom, gaan Hy by Hom elke getroue evangelie bedienaar versamel, almal wie se hoofdoel die sieleheil was van hulle wat aan hom toevertrou is. Sulke predikers het nie hulle skape gebruik om hulleself te verryk nie. Hulle verwesenlik nie hulle eie drome oor die ruë van die armes, weduwees en wese nie. Nee, hierdie predikers staan op die kansel in angs en bewing, want hulle weet, hulle sal aan God verantwoording moet doen. Aan sulke bedienaars sal Christus alles toevertrou wat aan Hom behoort, en hulle daaroor laat regeer.

As Jesus sê: “Weet dit …” dan sê Hy: “Julle durf hierdie woord nie ignoreer nie!” Dan maak Hy die volgende verklaring: “Maar as dit ‘n slegte slaaf is, sal hy by homself dink: my eienaar bly lank weg. Dan sal hy die ander slawe begin slaan en saam met die dronkaards eet en drink.” (Mat. 24:48-49)

Lukas 12 sê dat hierdie dienskneg dieselfde een is wat, eens, getrou “vleis op sy tyd” gegee het. (Luk. 12:45) Hierdie dienskneg het reg begin. Hy sou beloon word as ‘n getroue dienskneg van die Heer se besittings. Nou het hy dramaties verander. Hy begin nou die ander slaan en hy word dronk saam met die dronkaards.

Wat het gebeur? Iets het in die dienskneg se hart gebeur, - miskien ‘n onopgemerkte verandering van hart, wat sy houding verander het. Wat was hierdie verandering? Jesus sê: “Maar as dit ‘n slegte slaaf is, sal hy by homself dink: my eienaar bly lank weg.” (24:48)

Die Griekse woord vir “slaan” in hierdie gedeelte veronderstel “herhaalde houe”. Met ander woorde hierdie dienskneg het nou verval in huigelary. Ek sien hom as een wat sy vrou beledig, vloek luister na vuil stories, skinder. Hoe het hy hier gekom? Hy het homself oortuig dat sy meester nie gou sal terugkom nie. As hy met homself redeneer oor, “my heer,” praat hy van ‘n heeltemal ander meester, nie sy regverdige meester nie. Hy het sy eie Jesus gemaak, ‘n Christus van ‘n ander evangelie.

Hierdie dienskneg preek nie sy nuwe opvatting nie. Die verandering is net in sy gedagte. Hy saai dit nie uit dat die meester talm om te kom nie. Hy leef dit net eenvoudig uit. En dit maak die groot verskil.

Dink daaroor na: is u verbaas dat soveel kerke vol onvoorbereide, plesiersoekers is? Is u verbaas dat soveel huwelike, met die eenvoudigste probleem in egskeiding eindig? Dit is nie omdat hulle herder hulle leer om so te lewe nie. Nee, dit is omdat baie predikers nie meer glo dat Christus in hulle tyd sal terugkom nie. In sommige kerke sal die prediker gesteurd wees, as jy van sy kansel af preek oor Matteus 24:44. “Wees gereed, want Jesus kan enige tyd kom.” Die mense volg maar net die leier.

Hoe is hierdie slegte dienskneg? “Dronk met die dronkes.” Jesus praat hier nie net oor alkohol nie. Die Bybel noem baie maniere om dronk te wees: dronk van woede, van bitterheid, van bloeddorstigheid. Die sterkste alkohol in ons gemeenskap vandag, is – welvaart. Christene gebruik die drank vrylik.

Jesus waarsku ons, “Wat gebeur met jou as welvaart jou oorweldig?” Jou hart word vasgebind met materiële dinge. Skielik verloor julle, julle bewustheid van naderende koms. Jou lewe raak onbeheersd want jy het geen morele kompas nie. Dan begin jy slaan, jy doen enigiets om te kry wat jy wil hê. Jy raak dronk en verslaaf aan welvaart.

Kyk wat Jesus vir sulke huigelaars sê: “Die eienaar van daardie slaaf sal op ‘n dag kom, wat hy dit nie verwag nie, en op ‘n uur wat hy nie vooraf weet nie. Dan sal sy eienaar hom doodmaak en die lot van huigelaars laat deel. Daar sal hulle huil en op hulle tande kners.” (24:50-51)

Laat ek weer vra: Is jy gereed? Het jy begin om jou te verbly met die gedagte van Christus se Wederkoms? Paulus sê: “Nou wag die oorwinnaarskroon vir my, die lewe by God. Op die dag dat Hy weer kom, sal die Here, die regverdige Regter, dit vir my gee, en nie net vir my nie, maar ook vir almal wat met verlange uitsien na Sy koms.” (2 Tim. 4:8) Jakobus vermaan ons ook: “Julle moet ook geduldig wag en moed hou, want dit is nie meer lank nie, dan kom die Here.” (Jak. 5:8) “As Hy die tweede keer verskyn, kom Hy nie in verband met sonde nie, maar om verlossing te bring vir die wat Hom verwag.” (Heb. 9:28)

Ten slotte sê Paulus: “Die genade van God wat verlossing bring, het immers aan alle mense verskyn. Dit voed ons op om die goddelose leefwyse en wêreldse begeerlikhede te laat vaar en met selfbeheersing, opregtheid en godsvrug in die teenswoordige wêreld te lewe, terwyl ons uitsien na die gelukkige dag wat ons verwag. Op daardie dag sal die heerlikheid van ons grote God en Verlosser, Jesus Christus, verskyn. Hy het Homself vir ons as offer gegee om ons van alle ongeregtigheid vry te maak en ons van sonde te reinig, sodat ons sy volk kan wees, wat ywerig is om die goeie te doen. Dit is die dinge waaroor jy moet praat. Gebruik jou volle gesag om aan te moedig en tereg te wys.” (Titus 2:11-15)

Ek bid dat ek die soort herder sal word wat Paulus beskryf. Ja, ek wag vir my Meester se terugkoms. Soos die apostel kan ek met sekerheid sê: “Daar wag ‘n kroon vir my, want ek sien uit na Sy koms. Ek is gereed. Kom, Here Jesus.”

Om God te vertrou as onmoontlikhede ons in die gesig staar

suansee_chan — Fri, 18 Jan 2008 16:43:20 -0600

“Al was hy sowat honderd jaar en al het hy dus goed besef dat sy liggaam reeds gedaan was en dat Sara te oud was om kinders te hê, het sy geloof nie verswak nie.” (Romeine 4:19)

Die wese van ware geloof, kry ons in hierdie vers. God het juis vir Abraham verseker dat hy ‘n seun sal hê, een wat die saad van baie nasies sal dra. Verbasend, dat Abraham nie terug gedeins het, voor hierdie belofte nie, al was hy ook ver oor die jare waarin die man kinders kon verwek. In plaas daarvan, lees ons dat toe Abraham hierdie belofte van die Here ontvang het, het hy nie gedink “aan sy eie liggaam wat reeds gestorwe was, of aan die verstorwe toestand van Sara se liggaam nie.”

Vir die natuurlike begrip was dit onmoontlik dat so ‘n belofte gehou kon word, maar Abraham het nie eers daaraan gedink nie. Volgens Paulus, het die patriarg nie eers daaraan gedink hoe God hierdie belofte gaan volvoer nie. Hy het nie met God geredeneer nie: “Maar Here, ek het geen saad meer nie, en Sara kan nie meer ontvang nie. My vrou is lankal oor die tyd van kinders in die wêreld bring. Hoe gaan U dit doen?” In plaas van oor sulke vrae te tob, het Abraham nie eers daaroor gedink nie.
Die feit is dat wanneer God besig is met ‘n geloofswerk wat soos goud gelouter is, beeïndig Hy eers alle menslike hulpbronne. Hy sluit die deur op menslike redenasies, en maak alle rasionele moontlikhede onmoontlik.

Ek praat van die doodsheid van menslike moontlikhede. Dit is die plek waar menslike planne afgesterf het. Dit is die plek waar menslike hoop tydelike verligting bring en dan ten einde kom, en ons agterlaat met ‘n gevoel van hulpeloosheid.

Was u al op hierdie plek? Het u al gevoel dat alle moontlikhede ten einde geloop het? Jy kan niemand bel om raad te vra nie. Die hemel is geslote as jy bid, jou gebede val plat.

Ek sê vir julle, dit is wanneer God werk. God se Gees werk om jou by die punt te bring, waar jy menslike moontlikhede oorboord sal gooi, om op te hou om jouself uit jou probleem te dink. Die Heilige Gees dring jou “Hou op om op mense te vertrou. Hou op om te dink jou situasie is hopeloos. Dit is struikelblokke vir jou geloof.”

Abraham het nie in sy geloof gestruikel nie, maar “hy was daarvan oortuig dat God mag het om te doen wat Hy beloof het.” (Rom. 4:21) Hy het geweet God kan uit niks skep. Waarlik, ons God skep uit niks. Dink maar aan die Skeppingsverhaal in Genesis: “uit niks het God die wêreld geskape.” Met net ‘n woord skep Hy. Hy kan vir ons ook wonderwerke uit niks skep.

As alle ander dinge faal – wanneer al jou planne tot niet gaan – werp dan alles op God. Dit is dan tyd dat jy alle hoop om uitkoms elders te vind, sal prys gee. As jy dan gereed is om te glo sal jy God sien, nie as ‘n Pottebakker wat klein nodig het nie, maar as ‘n Skepper wat uit niks skep. God sal op maniere werk waaraan jy nooit kon dink nie.

Ons kry die antwoord hierop in die verhaal van Sagaria, die vader van Johannes die Doper. Sagaria word deur ‘n engel besoek, met die boodskap dat sy vrou Elizabeth, ‘n uitsonderlike seun sal hê. Maar, Sagaria wat reeds oud was, soos Abraham, weier om te glo. God se belofte, was nie genoeg vir hom nie.

Sagaria antwoord die engel, “Waaraan sal ek dit weet, want ek is al ‘n ou man, en my vrou is op ver gevorderde leeftyd?” (Lukas 1:18) Eenvoudig gestel, Sagaria het die onmoontlikheid van die situasie bedink. Hy het gesê: “Dit is onmoontlik. Jy moet vir my bewys hoe dit kan gebeur.” Dit klink nie logies nie.

Sagaria se twyfel, het die Here teleurgestel. Die engel sê vir hom: “Kyk, jy sal stom wees en nie kan praat nie, tot op die dag dat hierdie dinge gebeur, omdat jy my woorde, wat op die bestemde tyd vervul sal word, nie geglo het nie.” (Lukas 1:20)

Die boodskap is duidelik. God verwag dat ons sal glo as Hy praat. So sê Petrus ook: “So, laat dan ook die wat volgens die wil van God ly, hulle siele aan Hom as die getroue Skepper toevertrou met goeie dade.” (1 Petrus 4:19)

Ek glo, dat die liggaam van Christus, huidiglik, onder swaar sataniese aanvalle deurloop. Al die demoniese hordes van die hel, Satan se magte van die Duisternis, is besig met ‘n verwoede aanval op die geloof van die Here se heiliges.

Ons weet dat Satan gedurig aanvalle maak op God se kinders en baie lyding veroorsaak. Vir eeue is die bloed van martelaars gestort. God se heiliges is swaar getoets, soos Job, maar die aanvalle van vandag is Satan se laaste geveg.

Net soos die boosheid oor die wêreld toeneem, so neem die lyding van die gelowiges toe. Ons sien ‘n ongekende aanval van siekte, lyding, probleme op probleme – wat ‘n oorwinningslewe vir die gelowige haas onmoontlik laat lyk. Tog is alles wat ons die hoof moet bied bonatuurlik:

“Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug.” (Efesiërs 6:12)

Hier is ‘n godvresende man wat oormoedig is in sy geloof. Hy het so pas voor die ander dissipels getuig dat sy geloof alle toetse kan deurstaan. Hy verklaar as’t ware: “Ander mag weifel, Here, maar nie ek nie.”

Dit het tydens Paasfees gebeur, tydens die laaste dag van Jesus se lewe op aarde. Hoe het Christus gereageer op Petrus se oormoedige geloofsverklaring? Hy sê: “Simon, Simon, kyk die satan het vurig begeer om julle soos koring te sif.” (Lukas 22:31)

Sommige geleerdes verklaar die bedoeling van die woorde as volg: “Satan het geïes om julle te kan kry, om julle te sif.” Die woord “sif” dui op ‘n herhaalde, geweldadige, skommeling, en ‘n op en afgegooi.

Let op dat Jesus se woorde hier dui op dieselfde eis, as wat ten opsigte van Job gemaak is. Die duiwel het oor Job gesê: “Maar strek net U hand uit en tas alles aan wat hy het – waarlik, hy sal U in u aangesig seën.” (Job 1:11) Nou tydens Paasfees wil Satan Petrus se geloof op dieselfde manier vernietig.

Jesus waarsku Petrus vooraf, dat die duiwel hom gaan sif en sy geloof gaan toets, maar Christus verseker hom: “Ek het vir jou gebid, dat jou geloof nie ophou nie.” (Lukas 22:32)

Ek is oortuig dat Satan hierdie eis verdubbel het, met betrekking tot die hedendaagse uitverkiestes. Waarom is die duiwel so vasbeslote om God se uitverkorenes so te skud, in ons tyd? Omdat hy weet dat sy tyd kort is. Dit is omdat sonde oorvloedig word, en die liefde van baie koud word. Hy het gefaal om Job te oormeester, hy het gefaal met Petrus, hy het gefaal met geslagte van martelaars, en daarom is hy vasbeslote om die geloof van hierdie laaste geslag te vernietig.

Satan se aanvalle kan so oorweldigend word, dat ons geloof kan verduister. Dink maar aan wat met ‘n sonsverduistering gebeur. Die aarde beweeg tussen die son en maan en verduister die lig. Vir ‘n tydlank word die son se strale verbeur.

Iets dergeliks kan gebeur met die geloof van selfs die godvresendste gelowige. Satan kan beproewings bring wat so intens is, dat dit die Lig uitsluit, vir ‘n tyd lank.

Petrus het ‘n ernstige verduistering van sy geloof beleef. Die eens so dappere geloof van Petrus het hom klaarblyklik in die steek gelaat. Maar Petrus was vooraf gewaarsku. Jesus het vir hom gesê: “Die haan sal nie kraai, voordat jy my drie maal verloën het nie.”

Ure later het Petrus se geloof gewaggel. Ek kan my maar net voorstel wat in hierdie man se gedagtes aangegaan het, wat veroorsaak het, dat hy Christus kon afsweer en kon lieg: “Ek ken hierdie Man nie!”

Het Satan Petrus se gedagte gebombardeer met die moontlikheid dat Jesus dalk nie God in die vlees was nie. As ek myself in Petrus se skoene moet indink, glo ek dat hy in daardie nag oor baie dinge gewonder het. “As Jesus God was, hoe kon Hy soveel vernedering duld? Hoe kan Hy God wees en homself nie red nie? Hoe dan nog, die mensdom red?”

Petrus se geloof was totaal verduister. Dit het gelyk asof sy stralende geloofson totaal uitgeblus is.

Tog is Petrus se geloofsverduistering vasgelê vir die bemoediging van baie gelowiges wat hulle eie geloofsverduistering ervaar. Het jou versoekinge so oorweldigend geword, dat dit lyk asof jy in ‘n onmoontlike situasie verkeer? Satan het twyfel gesaai: vrae oor of God jou uitroep hoor, twyfel oor Sy beloftes, vrae oor die verhoor van gebede.

‘n Onlangse opname bewys dat ateïsme hand-oor-hand toeneem in Amerika en die wêreld. Dertig persent Amerikaners sê hulle glo nie meer in die God van die Bybel nie. Hulle rede vir die ongeloof is, bloot: “God antwoord nie gebede nie.”

Ek waarsku julle, ons is betrokke in ‘n oorlog! Ons veg teen die vader van alle leuens. Hy is die een wat hierdie gedagtes saai: “Waar is God? Dinge gaan van erg na erger. Jou pyn, lyding, behoeftes stapel op. God het beloof om ‘n weg van uitkoms te maak. Waar is die weg? Waar is jou God nou, as jy Hom nodig het?”

Jy word nou geskud en gesif en te midde van dit alles faal jou geloof. Soos Petrus, is jou geloof verduister. Jy voel oorweldig, jou geloof bestaan nie meer nie.

Geliefde, ek het goeie nuus vir jou: God is nie kwaad vir jou nie.

Jy mag vra: “Ly Jesus nie, as ek Hom wantrou nie? Grief dit Hom nie as ek weifel en sy Woord en sy getrouheid bevraagteken nie?” Ja, ja, dit is waar, maar hulle wat in hulle geloof gefaal het, kan nog steeds hulle oë op Jesus hou.

“En die Here het Hom omgedraai en Petrus aangekyk.” (Lukas 22:61) Toe Jesus se oë Petrus s’n ontmoet, het Petrus gebreek en geween.

Hoe geduldig is ons Heer, hoe genadig. Hy hoor al ons murmurering en vrae, Hy sien so baie vrae in ons gedagtes – tog kyk Hy na ons met vergewing en medelye.

Petrus is vernuwe en het ‘n diepe geloofslewe uitgeleef. Onthou, Jesus het vir hom ‘n woord van bemoediging vooraf gegee: “As jy eendag bekeerd is, moet jy jou broeders versterk.” (Lukas 22:32) Dit is die Here se woord vir jou en vir my. Hy sê vir ons, net soos vir Petrus. “Hou jou oë op My. Jy sal hier deur kom. En jy gaan jou broers en susters help.”

Later, in die boek Handelinge, kry ons Petrus in die binneste van ‘n tronk. ‘n Engel kom by hom, skud sy kettings af en sê vir hom om op te staan en uit te loop. Op daardie tydstip kyk Petrus nie na die onmoontlikhede nie: die ysterhekke, die baie wagte, die soldate waarby hy moet verbygaan. Nee, Petrus staan in geloof op, en as hy by die ysterhekke kom, gaan hulle vanself oop.

So sal dit vir jou ook wees, geliefde, as jy bereid is om in geloof op te staan en aan te gaan.

Ek het baie briewe gelees van gelowiges wat klaarblyklik onoorkombare probleme die hoof moes bied. ‘n Ouma skryf van haar verdriet oor die moord van ‘n geliefde kleindogter. Die meisie is vermoor deur haar gewese vriend, wat daarna homself om die lewe bring. Hierdie ouma is oorweldig met verdriet. Sy vra: “Is daar ‘n woord vir ons? Help ons!”

‘n Vrou wat haarself as sterk in die geloof beskou, skryf:

“Ek was vir 25 jaar getroud met ‘n wonderlike man, wat vyf jaar gelede aan suikersiekte gesterf het. Ek is weer getroud, maar in die eerste weke van ons huwelik het my nuwe man geval, en sy nek gekraak. Hy was besig om te herstel toe daar komplikasies kom met infeksies en bloedklonte. ‘n Maand later was hy dood. Ek is geskok. Ek verstaan nie hoe so iets kon gebeur nie.”

‘n Tagtigjarige pastoor skryf dat sy vrou in voortdurende pyn leef as gevolg van vele operasies. Haar pyn is so intens dat sy beswaarlik kan slaap. Dokters kan haar nie help nie. Die pastoor sluit sy brief af met die woorde: “Ek voel soos ‘n gehawende stryder.”

Ek het ‘n spesiale woord, vir almal wat so voel:

“Die Here jou God is by jou, ‘n held wat verlossing skenk. Hy verheug Hom oor jou met blydskap. Hy swyg in sy liefde; Hy juig oor jou met gejubel.” (Sefanja 3:17) Hier is ‘n wonderlike openbaring van die onwankelbaarheid van God se liefde vir sy volk. Die Skrif sê vir ons dat Hy rus en bly is, in sy liefde.

Die Hebreeuse woord vir “rus” op hierdie plek beteken. God het geen enkele vraagteken oor sy liefde vir ons nie. Met ander woorde Hy het sy liefde vir ons bevestig en sal dit nooit wegneem nie. In werklikheid, word gesê, dat God so tevrede is met sy liefde vir ons, dat Hy daaroor sing.

Kan jy jou voorstel? Hier is ‘n gebeurtenis in die hemel wat God se vreugde oor ons uitdruk. John Owen verklaar die gedeelte so: “God spring op, oorweldig deur vreugde.”

Verder vertel Paulus vir ons, alles wat buite die geestelike bedoeling val – alles wat ongeloof en verwarring veroorsaak – verander deur die verskyning van God se liefde. “Nadat die goedertierenheid van God, ons Verlosser, en sy liefde tot die mens verskyn het.” (Titus 3:4)

In die voorafgaande vers sê Paulus: “Ons self was soms onverstandig, ongehoorsaam, op die verkeerde pad.” (3:3) met ander woorde. “Alles was deurmekaar. Ons het nie ‘n oorkomende geloof gehad nie. Maar die liefde en barmhartigheid van God het verskyn, wat God oorvloediglik op ons uitgestort het in Christus.”

As Paulus sê die liefde van God het verskyn, gebruik hy ‘n Griekse woord wat beteken: “superimposed” (tot die uiterste toe afgedruk). Met ander woorde: die Here het op ons neergekyk, ons arme sukkelende siele, vol angs en vrae en Hy het hierdie openbaring op ons afgedruk: “My liefde sal jou red. Rus en verbly jou in my liefde.”

Ek dank die Here vir die dag toe sy liefde aan my openbaar is. Daar is geen geloof wat teen onmoontlikhede kan stand hou nie, behalwe as alles – elke probleem en beproewing – in ons Vader se liefdevolle sorg geplaas word. As my probleme op hulle ergste is, moet ek rus in eenvoudige geloof.

Miskien sien ek nie die bewyse daarvan nie, maar God werk. Elke oomblik van die dag, selfs as ek slaap, is Hy besig om vir my ‘n pad te maak. En sy plan is altyd betyds, selfs al lyk dit vir my soos ‘n oponthoud. Hy is besig om dinge diep binne-in my reg te kry, sodat Hy sy belofte kan vervul.

Eendag sal ek terugkyk op hierdie moeilike tye en sê: “Here, nou sien ek. U was die hele tyd daar, besig om my wonder te bewerk.”

Hulle wat radeloos is, kan verlei word om hulleself af te sluit van die gemeenskap van God. Dit kan noodlottig wees. In Ps. 88 kan jy ‘n beskrywing vind van wat jy deurmaak. ‘n Godvresende man, Heman, vertel van sy hopelose situasie:

“My siel kry swaar. Ek is diep in die put, tussen die wat reeds dood is. My vriende het my verlaat, ek is opgesluit. Ek ween weens my verdrukking” (my paraphrase). Heman daag God dan uit: “Sal U wonders laat gebeur met die dooies? Sal die gestorwenes opstaan en U verheerlik? Sal U genadevolle liefde in die graf besing word? Sal U wonders in die donker bekend word? En U geregtigheid in die land van die vergetelheid?” (Ps. 88:10-12)

Heman sê eintlik: “Ek het nou ‘n wonder nodig, o Here, nie in die Opstandingsdag nie. Dit is my laaste hoop. Al gou sal dit te laat wees, want ek sal reeds dood wees. Help my, anders is dit te laat. Waarom gooi U my weg? Waarom verberg U, U aangesig vir my? Waarom antwoord U nie my smekinge nie?

Dit is hopeloosheid, wanhoop, ‘n klaarblyklike onoplosbare krisis.

Wat kan ‘n godvresende doen? Hoe reageer ‘n regverdige? Soos Heman, roep nag en dag uit: “O Here, my God, ek roep dag en nag na U. Laat my gebed voor U kom, neig U oor tot my. Ek roep na U om hulp, vroeg in die môre al, bid ek tot U.” (Psalm 88:1-2, 13)

Hier is drie dinge wat ek doen in die tyd van my beproewing:

Ek ontvang en vertrou op die liefde en blydskap van my hemelse Vader.
Ek stort my hart voor Hom uit, roep in stilte na Hom.
Ek bemoedig my eie hart met sy beloftes – elke dag.

Ons geloof en krag mag verswak, maar in ons tye van swakheid, versterk ons onsself met die wonderlike beloftes wat God ons gee. Hier is sommige van die beloftes waarmee ek myself versterk.

God is my sterkte en krag: en Hy maak my pad reguit. Hy het van bo-af gestuur, en my uit baie waters getrek; Hy het my gered van my sterk vyand, en van hulle wat my haat, want hulle was te sterk vir my. Hy is ‘n bewaarder vir almal wat op Hom vertrou. (2 Samuel 22:23, 17, 18, 31)
U het my met krag omgord vir die stryd. (2 Samuel 22:40)
Hulle wat struikel word omgord met krag. (1 Samuel 2:4)
Die Here gee krag aan sy volk, die Here seën sy volk met oorvloed. (Ps. 29:11)
Die God van Israel is dit wat krag en sterkte aan sy volk gee. Prys sy Naam. (Ps. 68:35)
Moet my nie alleen laat nou dat my krag ingegee het nie … ek gaan in die krag van die Here. (Psalm 71:9, 16)
Dit gaan goed met mense wat hulle krag in U vind … keer op keer ontvang hulle nuwe krag, totdat hulle voor God in Sion verskyn. (Psalm 84:5-8)

Glo jy dat jou God sterk is, soos die psalmis sê? As Hy is, kan geen mag voor Hom bly staan nie. Gee alles oor in sy magtige Hand. Hy sal ‘n pad maak. Glo veral sy Woord: “Toe ek na U geroep het, het U my gebed verhoor en vir my nuwe krag gegee.” (Ps. 138:3)

Hierdie Tyd Vereis Spesiale Vertroue

suansee_chan — Thu, 20 Dec 2007 09:42:05 -0600

Elke Christen maak daarop aanspraak dat hulle die Here vertrou. En tog in realiteit, is baie van God se kinders nie gereed om die swart storm wat na die wêreld oppad is in die gesig te staar nie. Tensy ons ‘n spesiale, onwrikbare vertroue in die Here aangryp, sal ons nie gereed wees vir die harde tye, nou of in die toekoms nie.

Wanneer die volle drif van die storm oor ons breek, en onsekerhede oor die mensdom val, soos ‘n wolk, sal ‘n menigte Christene nie instaat wees om dit te hanteer nie. Oorval deur vrees, sal hulle hulle lied van oorwinning verloor. Wie is hierdie gelowiges wat nie gereed sal wees om die storm te deurstaan nie? Hulle is diegene wat nie ‘n lewe van gebed aangekweek het met die Here nie en wat nie in Sy Woord gegrondves is nie.

Vir jare het goddelike herders Christene aangemoedig om tyd eenkant te sit om met God in gebed te ontmoet. Dank die Here, baie het geleer om hulle harte voor Jesus uit te stort. En hulle word beloon met ‘n heilige geloof en vertroue. Inderdaad, hulle geloof groei daagliks deur hulle vertroue in Sy Woord.

U sien, gemeenskap gee geboorte aan vertroue. Deur al ons bekommernis voor die Here uit te stort, stap ons weg met sy rus en versekering: “Vertrou op Hom altyd … Stort julle hart uit voor sy aangesig” (Psalm 62:8). Volgens hierdie Psalm, is “vertrou” en “uitstort” onafskeidbaar. As ons God ten alle tye moet vertrou, insluitende die donkerste tye, dan moet ons ons harte voor Hom uitstort sonder ophou.

Soos die dae meer verskriklik word, sal daar ‘n volk van God opstaan wat dapperder en dapperder sal word. Hierdie is gelowiges wat daagliks die naam van die Here aanroep, “Daarom kan ons met alle vrymoedigheid sê: Die Here is vir my ‘n Helper, en ek sal nie vrees nie, wat sal ‘n mens aan my doen?” (Hebreërs 13:6). Openbaringe van God se Woord sal hulle staande hou in die hardste van tye.

Dawid het geleer om na God uit te roep in elke krisis van sy lewe. Keer op keer het hierdie goddelike man na sy geheime plek gehardloop, en al sy vrese voor die Here uitgestort: “Toe ek benoud was, het ek die Here aangeroep, en ek het geroep tot my God; en uit sy paleis het Hy my stem gehoor, en my hulpgeroep was in sy ore … Hy het my verlos” (2 Samuel 22:7, 18).

Later, toe die grootste storm van Dawid se lewe oor hom gekom het, was hy gereed. Hy het reeds ‘n lied in sy hart gehad wat hy deur donkerte en onsekerheid kon sing:

“Die Here is my rots, en my bergvesting en my redder; God is my rots by wie ek skuil; my skild en die horing van my heil, my rotsvesting en my toevlug, my Verlosser; van geweld het U my verlos. Ek roep die Here aan wat lofwaardig is, en van my vyande word ek verlos” (2 Samuel 22: 2-4).

Dawid het die storm gesien kom in sy tyd. Dit was ‘n storm van geweld, met vloede van goddelose mense, “bande van die doderyk … strikke van die dood” (22:6). En tog het geen een van hierdie dinge Dawid gepla nie. Sy vertroue in God was vas en geanker, as gevolg van sy daaglikse gemeenskap met Hom. En Dawid het sy siel verlustig in God se Woord.

Op dieselfde manier, sonder baie gelowiges hulle vandag af met die Here, en hulle groeiende intimiteit gee geboorte aan ‘n groot vertroue. Hoe dit ook al sy, geliefde, as u nie getrou met God in gebed kommunikeer nie, stel u uself oop vir “dubbele angs” en “dubbele vrees” wanneer dinge erg word.

Hierdie tye vra vir meer as net ‘n algemene vertroue in God: hulle vereis ‘n spesiale vertroue vir spesiale tye.

Baie Christene het ‘n algemene vertroue in die Here. Ons staan almal op ‘n paar beloftes wat toepasbaar is op die hele liggaam van Christus:

“Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie” (Hebreërs 13:5).
“En ons weet dat vir hulle wat God liefhet, alles ten goede meewerk, vir hulle wat na sy voorneme geroep is” (Romeine 8:28).
“Want die Here God is ‘n son en skild; die Here sal genade en eer gee; Hy sal die goeie nie onthou aan die wat in opregtheid wandel nie” (Psalm 84:11).

Hierdie bekende beloftes het deur die eeue al groot vertroosting en seën vir God se volk gebring. En tog saam met al hierdie beloftes, gee God spesifieke beloftes vir spesiale tye, insluitende harde tye. En ons moet hierdie beloftes ken en glo as ons met vrymoedigheid na God se troon van genade gaan.

Die Puritane, wat kragtig deur God geseën is, sien elke belofte van God as ‘n heilige argument. Hulle glo ‘n Christen behoort nie voor die Here te kom met net ‘n algemene geloof nie. Wanneer God ons beveel om met vrymoedigheid voor sy troon te verskyn, om genade en barmhartigheid te ontvang in ons tyd van nood, kan ons nie net ‘n algemene idee hê van waarom ons daar is nie. Ons kan nie net sê, “Here, U ken my hart. Gee my wat U ook al sien wat ek nodig het.”

Dit mag dalk goed en nederig klink van ons kant af. Maar die waarheid is, God wil aan ons ‘n spesiale, spesifieke belofte vir spesifieke tye in ons lewens gee. En Hy wil hê dat ons hierdie beloftes met ons hele hart moet aangryp, sodat ons sterk mag staan en versekerd kan wees as ons met Hom praat.

Ek wil graag drie spesifieke tye wanneer spesiale of spesifieke vertroue nodig is, gebaseer op God se spesiale beloftes uitwys:

God het ‘n ongelooflike daad van gehoorsaamheid van Abraham vereis: Hy het hom gevra om in die onbekende toekoms in te tree. Dit was vir Abraham moontlik om hierdie tree te gee met niks anders tasbaars as net hierdie belofte van God: “Gaan jy uit jou land en uit jou familie en uit jou vader se huis, na die land wat Ek jou sal wys” (Genesis 12:1).

Die skrywer van die brief aan die Hebreërs sê, “Deur die geloof het Abraham, toe hy geroep is … gehoorsaam; en hy het weggetrek sonder om te weet waar hy sou kom” (Hebreërs 11:8). Die Here het nie ‘n netjiese, uitgewerkte reisplan, voor Abraham neergelê nie. In plaas daarvan, het Hy eenvoudig gesê, “Versamel jou familie, pak jou besittings, laat jou bloedverwante agter, en gaan na ‘n plek wat Ek vir jou sal wys.”

Op die ouderdom van vyf-en sewentig jaar, het God Abraham gevra om homself volkome op God se getrouheid te werp. Hy het geen verduideliking ontvang nie, geen beskrywing, geen waarskuwing van die moontlike gevare wat op hom gewag het nie. En so het Abraham uitgegaan en nie geweet nie. Al waarin hy kon rus was die belofte: “Ek sal jou wys. En Ek sal jou seën.”

Sy vrou, Sara, was heel moontlik nie anders as enige ander moderne vrou nie. Sy het sekerlik die vrae wat enige vrou sou vra, gevra: “Gaan ons suid of noord? Watse soort klere moet ek inpak? Sal ons onsself vestig of gaan ons aanhou trek?” Al wat Abraham kon antwoord was, “God het gesê gaan, dus gaan ons. Hy sal ons wys wat die volgende stap is, die oomblik as ons begin beweeg.”

Ons dink soms wanneer God ons beveel om iets te doen en ons is gehoorsaam, dat alles glad sal verloop. Ons dink dat Hy dankbaar sal wees vir ons gehoorsaamheid daarom sal Hy ons op ‘n vier-laan snelweg sit na seëninge. Abraham het God se Woord gehoorsaam, maar die feit is, een daad van gehoorsaamheid weeg nie op teen ‘n wandel in gehoorsaamheid nie.

Abraham het ‘n belofte van God gehad, maar langs die pad moes hy deur die Negev woestyn gaan, oor sneeu-bedekte berge, nog ‘n woestyn, en die oorlogvoerende volk van Kanaän. Toe beland hy in die middel van ‘n hongersnood in Egipte. Ek is bly dat God nie vir Abraham gesê het wat op die pad wat hy sou gaan, gewag het nie!

Die spesifieke pad was soos geen ander waarop Abraham al ooit gewandel het nie. En tog, deur dit alles, was hy nooit in gevaar nie. Niemand kon hom kwaad aandoen nie. God was sy skild en sy beskermer elke dag. En as gevolg van sy geloof, het Abrahm ‘n vriend van God geword.

Wanneer God sy dienaars vra om die onbekende te betreë, is dit nie ‘n eenmalige gebeurtenis nie. Dit is ‘n wandel vir ewig. En tog hou ons gehoorsaamheid vir ons groot belonings in: “Die woord van die Here het tot Abraham gekom in ‘n gesig en gesê: Vrees nie, Abraham, Ek is vir jou ‘n skild en jou loon is baie groot” (Genesis 15:1).

God maak hier ‘n glansryke verklaring aan ons: Diegene wat Hom gehoorsaam – wie uitstap en nie weet wat met hulle sal gebeur nie, en blindelings Sy Woord vertrou – sal nooit buite sy beskerming wees nie. Hy sê, “Ek sal oor hom waghou soos ‘n skild. En Ek sal hulle beloning wees. Ek sal myself vir hulle gee.”

‘n Voormalige lid van ons kerk, ‘n bekende aktrise, is deur God gevra om haar loopbaan volkome prys te gee, as ‘n daad van gehoorsaam aan Hom. Sy het in haar hart geweet dat die Here haar vra om dit alles agter te laat. Dus het sy ‘n beste ondersteunings aktrise toekenning van die hand gewys en die groot onbekende betree. Sy het nie werk of enige waarborg van enige soort werk gehad nie: sy het uitgetree en nie geweet waar sy sou heen gaan nie.

Die volgende dag het haar agent haar geskakel en haar ingelig van die hoofrol aanbod in ‘n film saam met drie van die welbekende akteurs in die besigheid. Nadat sy afgelui het, het sy gesê, “Nee, Satan, ek weet wat jy besig is om te probeer doen. Ek sal nie van plan verander nie.”

Geliefdes, dit is hoe dit vir baie van ons ook gaan wees. Wanneer u in gelowige gehoorsaamheid uittree, sal die duiwel die een of ander verleiding bring, om u terug te trek na die kant van ongehoorsaamheid. Gehoorsaamheid sal u altyd iets kos!

Dieselfde week, het die aktrise hof toe gegaan en ‘n groot oorwinning behaal in ‘n kinder-bewarings saak. Haar Skild het vir haar gewerk! Sy het Christus gewen, en haar beloning was die Here homself.

Jare gelede, het God ons bediening geroep om na New York te skuif en ‘n kerk in Times Square te begin. Dit het ‘n groot stap van gehoorsaamheid vereis, toe Hy ons gevra het om ons gerieflike Texas omgewing te verlaat en na die stad te trek. Ons het nie ‘n gemeente gehad nie, geen gebou nie en ‘n bietjie geld. God het net gesê, “Gaan, en Ek sal met jou wees. Ek sal jou seën. Ek sal jou beloon.”

Ons het dus gegaan – en die Here het ‘n skild vir ons geword, en Homself jaar na jaar vir ons gegee. Twee dekades later, het ons ‘n groeiende, ontwikkelende, sending-gesinde gemeente gehad in die middel van Times Square wat as ‘n getuie staan van Sy wonderwerke.

God se Woord wemel met spesiale, spesifieke beloftes aan diegene wat geroep is om uit te tree in geloof. Hier is ‘n paar van die beloftes om saam met jou na God se troon te neem. Jy kan jou lewe op die altaar lê hiervoor:

“As julle dan nou terdeë na my stem luister en my verbond hou, sal julle my eiendom uit al die volke wees” (Exodus 19:5)
“Luister na my stem, dan sal Ek vir julle ‘n God wees, en julle sal vir My ‘n volk wees; en wandel net in die weg wat Ek julle beveel, dat dit met julle goed kan gaan” (Jeremiah 7:23).

Ons het ook ‘n gepantserde belofte dat die Heilige Gees met ons sal wees deur al die stappe van gehoorsaamheid en in tye van toetse: “En ons is sy getuies van hierdie dinge, en ook die Heilige Gees wat God gegee het aan die wat Hom gehoorsaam is” (Hand 5:32).

As God al vir u gesê het om iets te laat los, staan op en doen dit. Die Bybel sê duidelik dat as u die Here gehoorsaam, sal hy die Heilige Gees vir u gee om u Gids en sterkte te wees. Hy sal alles voorsien wat u nodig het om die daad van gehoorsaam te volbring.

In my leeftyd, het ek nog nooit met soveel beangste mense gepraat soos onlangs nie. Amerikaners is volslae angsbevange: bouers, eiendomsagente, Wall Street vakkundiges, kleinhandelaars, uitvoerende amptenare, regsgeleerdes, restaurant eienaars, klein-ondernemings eienaars – hulle sê almal dieselfde ding: “Dit is erger as wat die meeste mense besef. En dit gaan nog erger word. Alles is wankelend.”

Huise het van eienaars verwissel. In New York, trek families saam met ander in enkel woonhede in. Regoor die nasie het baie mense verband beloftes verbreek omdat hulle meer skuld as wat hulle huise werd is. Sommige het eenvoudig die huis geplunder, uitgetrek en geen versendings adres agtergelaat nie.

Nie een van ons hou daarvan om hierdie soort neerslagtige verslae te hoor nie. Die Puritane het ‘n gesegde gehad: “Ons liefdes koop ons onderskeidingsvermoëns om.” Ons is almal lief vir Amerika en die manier waarop ons hier leef. Maar tensy ons die waarheid in die gesig staar dat swaar tye op ons is, sal ons nooit die vertroue en vrymoedigheid hê wat ons nodig het nie. Dit is vir ons nodig om die tyd te kan onderskei, sodat ons God vir die spesifieke vertroue kan vra om ons deur dit wat voor ons is te help.

Moenie ‘n fout maak nie: niks hiervan vang Jesus onkant nie. Hy het dit alles gesien kom. Hy wat elke persoon se hare en elke mossie wat val getel het, het lank reeds geweet wat elkeen van ons in hierdie laaste dae in die gesig sou staar. Hy weet waar elke dollar in die federale begroting sou gaan en dat ons belasting en behuising sou vermeerder. Hy weet van elke werksverlies wat ons in die gesig sou staar, al ons rekeninge, al ons behoeftes, selfs die aantal kinders wat ons sou hê. Daar is nie een ding wat ons geseënde Verlosser nie geweet het toe hy vir ons in Mattheüs 6:25-33 gesê het, “Moenie julle kwel nie, want julle hemelse Vader weet dat julle al hierdie dinge nodig het. Hy sal vir julle sorg.”

Jesus het ons ook vertel van die gevaarlike tye wat sou kom: die hongersnood, oorlog, peste, aardbewings, verbouereerdheid, onheile, die vrees van alle kante. En steeds, sê hy, “Moet julle nie kwel oor wat julle nodig het nie. Moet oor niks daarvan bekommerd wees nie.”

U mag wonder, “Hoe kan ‘n Christen wat in die nood is nie dink aan sy fisiese toestand nie?” Al wat ek weet, ons kan nie terugdeins van Jesus se belofte aan ons nie. Sy woorde is vir ewig: “Ek sê vir julle…” Om die waarheid te sê, u kan daardie presiese woorde na die Troonkamer van God neem en vir Jesus sê, “Hierdie is U woorde: ‘Ek sê vir julle, moet julle nie kwel nie. Ek sal vir jou sorg.”

Dit maak nie saak hoe die storms woed nie, die Here sal nog steeds die voëls van die hemel voed, die lelies van die veld klee, en die oseaan vol vis voorsien van hulle daaglikse behoeftes. “Julle hemelse Vader voed hulle” (Matteüs 6:26).

Nie een skepsel sal ly sonder dat die Here dit weet nie. Nou vra ek u: watter soort Vader sou Hy wees as Hy die honde en die voëls voed, maar sy kinders verwaarloos? Watse soort God sou die hare op u kop tel, maar nie u muntstukke nie? Die gedagte alleen is godslastering! Ons Vader sorg vir die totale diereryk, en geen hoeveelheid swaar tye sal sy voorsienigheid stop nie: “Is julle nie baie meer werd as hulle nie?... As God dan die gras van die veld … so beklee, hoeveel te meer vir julle?” (Matteüs 6:26, 30).

Ek glo dat God ons met ‘n baie spesifieke belofte voorsien het vir die spesifieke harde tye wat oppad is. Dit is aan Abraham en sy nageslag gegee as ‘n eed: “Aan die eed wat Hy gesweer het vir Abraham, ons vader, om aan ons te gee dat ons, verlos uit die hand van ons vyande, Hom sonder vrees kan dien, in heiligheid en geregtigheid voor Hom, al die dae van ons lewe” (Lukas 1:73-75). God het belowe dat Hy ons sal verlos van ons vyande en vreesaanjaende dinge, sodat ons Hom kan dien al die dae van ons lewens, sonder vrees.

Geliefdes, honger is ‘n vyand. Naaktheid en armoede is vyande. Die eed van God moet die fondament van ons vertroue wees in elke krisis, teenspoed en bang tyd. Ek wil u aanmoedig om dit te memoriseer. Laat dit u heilige argument by die troon van genade wees

Elke prediker wie hierdie land liefhet moet die trompet blaas en die mense in sy sorg wakker maak. Op die oomblik, glo ek dat Amerika onder die “seelring-oordeel” van God is. Seelring-oordeel dra ‘n spesiale merk van die Here, die oordeel weerspieël die sonde wat teen Hom gepleeg is. Hierdie oordele is regdeur die Bybel sigbaar:

Adoni-Besek was die koning wat die duime en groot tone van die sewentig konings wat hy oorwin het afgekap het. Toe die kinders van Juda Adoni-Besek gevange geneem het, het hulle sy duime en groot tone ook afgekap. Die koning het gesê, “Soos ek gedoen het, so het God my vergeld” (Rigters 1:7).
Jezebel het die dood van Nabot veroorsaak, wie se bloed deur die honde opgelek is. Weer, sien ons God se seelring-oordeel: Jesebel is by ‘n venster uitgegooi en het gesterf, haar liggaam is begrawe in die mae van honde.
In die boek Ester, het Haman ‘n galg opgerig wat bedoel was vir die goddelike Mordegai, maar hy is self daarop gehang toe sy komplot ontdek is.
Koning Asa, wie God se profeet in boeie opgesluit het, het gesterf aan ‘n siekte van sy voete.

Ons noem sulke gebeurtenisse toeval, maar dit is God se seelring-oordeel. Obadja 15 som dit op: “Soos jy gedoen het, sal aan jou gedoen word, jou daad sal op jou hoof neerkom.”

Op hierdie oomblik, is al God se oordele op Amerika sigbaar in haar sondes. Ons grootste sonde is ‘n grootpraat hoogmoed, ‘n “kan-doen” denkwyse. Ons is vol selfvertroue dat ons volk enige probleem kan oplos, enige geveg kan wen, ‘n oplossing kan vind vir enige siekte. Ons het die hele wêreld gepolisieer, vol vertroue in ons weermag.

Vir ‘n lang tyd, was God met ons. Ons het presidente en wetgewers gehad vir wie dit moontlik was om ons volk se probleme te oorkom. Ons wetenskaplikes het verskillende entstowwe vir verskillende siektes ontdek: malaria, witseerkeel, kinderpokkies, tuberkulose, masels en polio.

Sulke genesings kom nou weinig voor. Daar is nie ‘n entstof in sig vir VIGS nie. En ons is besig om te verdrink in “onopgeloste” sosiale probleme: die dwelm plaag, haweloosheid, wanorde in skole, heersende misdaad, oorvol tronke, die gesondheids-sorg krisis, die internasionale seksbedryf. Nie baie jare gelede nie, was Amerika die nommer een krediteur in die wêreld. In ‘n kort tydjie, het ons die nommer een skuldenaar nasie geword.

Noem net die probleem, en ons kan dit nie oplos nie. Een Senator het hardop gewonder of ons nie dalk die punt in die geskiedenis bereik het waar die drie takke van federale regering dalk nie regtig meer werk nie. Hy beweer dat hulle in ‘n gesnoeker is met geen verantwoordelikheid” nie.

Ek het ‘n diep liefde vir Amerika. Dit is nog steeds die voorkeur skuilplaas vir die wêreld se vlugtelinge. Maar God se seelring-oordeel op hierdie eens-ultra-bekwame nasie is ‘n vernederende verwarring en hulpeloosheid. Deur sy eie toelating, werk die regering nie. waar is ons trots, ons “kan-dit-doen” versekering? Vir jare was ons aan die hoof, en nou word ons die stert genoem, soos in Deuteronomium 28 voorspel word.

Wat dink u sal hierdie oordeel wees? Ek dink aan hoe Amerika alles wat moreel, heilig en goddelik is, onder sy voete vertrap. Christus se Naam word uit gewoonte in die teaters en film sale vertrap, waar die heiligheid bespot word en die heidense opgehef word. Nederige volgelinge van Jesus kom onder ontsettende aanslag en bespotting.

Ek vra u, watter seelring-oordeel sal uit hierdie selfde stuk lap gesny word? Watter straf pas by die oortreding? Hier volg wat ek as God se seelring-oordeel oor Amerika sien, wat vir jare die nommer een superkrag was, die magtigste nasie in die wêreld: “Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop” (Jesaja 63:6). God sal hierdie volk se militêre mag verneder, die teaters bankrot laat gaan en die opvoedkunde institute in verwarring bring – en sodoende alle eersgenoemde krag afbreek.

Tot vandag is reeds 30 miljoen babas vermoor deur aborsioniste. Daar is ‘n verskriklike hoeveelheid bloed op ons nasie se hande. Dink u dat God sy oë gaan sluit hiervoor? Nee, Hy is ‘n regverdige God, en Hy sal Amerika laat ween, as gevolg van al die bloed wat gestort is. Hoe? Ek sien reeds moordenaars bloed vergiet op ons strate en in ons skole.

Ons krag is vinnig besig om af te neem. Ons ekonomiese krag het verswak, met die Euro, die pond en die Japanese jen wat almal die dollar se krag oortref. Intussen groei China en die Europese Unie in krag. Ek glo dat die Europese lande – die koninkryke van die Romeinse Ryk wat weer opgewek is – sal styg tot die nommer een wêreld krag, en die krag basis vir die Antichris sal word.

God is besig om ons naaktheid bloot te stel aan die wêreld. Hy is besig om ons uiterlike vertoon te laat opweeg teen die toestand van ons siel, en ons geestelike bankrotskap is besig om in ‘n finansiële wanorde te verander. Hy bring sy seelring-oordeel so duidelik oor ons dat geen ander nasie in die wêreld dit sal kan miskyk nie.

Soos hierdie oordele reg voor ons oë plaasvind, is ons enigste antwoord om Jesus as ons skild te hê. Ons moet na Hom hardloop en Hom in die binnekamer ontmoet en ons wortels dieper in Hom laat groei. Ons moet weet dat Hy wat die hare op ons hoof getel het, ons onder alle omstandighede sal bewaar.

Ek moedig u aan, neem hierdie spesiale beloftes aan as u eie, in gereedheid vir enige en alle rampe wat u moontlik in die gesig sal staar:

“Vir die opregtes gaan Hy op as ‘n lig in die duisternis … Hy vrees nie vir slegte tyding nie; sy hart is gerus, vol vertroue op die Here. Vas is sy hart, hy vrees nie, totdat hy op sy teëstanders neersien” (Psalm 112:4, 7-8).
“En Hy self sal die wêreld oordeel in geregtigheid … So is die Here dan ‘n rotsvesting vir die verdrukte, ‘n rotsvesting in tye van benoudheid. En hulle wat u Naam ken, sal op U vertrou, omdat U die wat U soek, nie verlaat nie, o Here” (Psalm 9:8-10).

Ten slotte, ‘n spesifieke, kragtige, heilige argument vir die troonkamer van God: “Al word ‘n laer teen my opgeslaan, my hart sal nie vrees nie; al staan ‘n oorlog teen my op, nogtans vertrou ek. Een ding het ek van die Here begeer, dit sal ek soek: dat ek al die dae van my lewe mag woon in die huis van die Here, om die lieflikheid van die Here te aanskou en te ondersoek in sy tempel. Want Hy steek my weg in sy hut in die dag van onheil; Hy verberg my in die skuilplek van sy tent; Hy verhef my op ‘n rots” (Psalm 27:3-5).